( 110) 



Omnia vero vitia in aperto leviora sunt; perniciosissima sunt, quum 

 lalitant; etiatnsi liberi iis videamur, non tamen sumus: ita luxuria, quae 

 aliquando oessisse videbatur , deinde sollicitat frugalitatem professes, 

 atque in media parsimonia volnptates, non damnatas, sed relictas, petit, 

 et quo quidem occultius, eo vehementius" : idem de avaritia, ambitione, 

 ceterisque mentis humanae malis dicendnm est (1). Fatendum tamen est, 

 omnes affectus a quodam quasi naturali fluere principio; curam enim nostri 

 nobis mandavit natura , necessariisque rebus voluptatem quamdam ad- 

 niiscuit , ut ejus accessioue gratiora nobis ea fiant , sine quibus vivere 

 non possumus: huic vero si nimis indulserinms, vitium est luxuriae. Ergo 

 intrantibus vitiis resistamus, quia facilius non recipiuntur, quam exeunt. 

 Ktenim imbecillus est primo omuis affectus , dein se ipse concitat , et 

 viribus, dum procedit, augetur. Ad hacc vitia nostra amamus, defendi- 

 inus; quamquaui satis natura bomini dedit roboris, si illo ulatur: nolle 

 igitur in caussa est, non posse praetenditur (2). Nam animus nobis datus 

 est magnus alque excelsus et quasrens, ubi honestissime, non ubi tutis- 

 sime vivat. Possumus itaque adversus ista tantum habere animi, libeat 

 modo subducere jugo collurn. Imprimis autem respuendae sunt volup- 

 tales: enervant et effeminant, et multum petunt; multuni autem a 

 fortuna petendum est. Deinde spernendse opes : auctoramenta sunt 

 servitutum. Aurum et argentum , et quicquid aliud felices domos 

 onerat, relinquatur : non potest gratis constare libertas. Hanc si magno 

 sestimas , omnia parvo aestimanda sunt" (3). 



-dd fortitudinem et patientiam admonitio. 



XVIII. Vivere est militare (4). Ideo prudentes esse debemus , et in 

 omnia praemittendus est animus, cogitandumque, non quid soleat, sed 

 quid possit fieri. Quid enim, inquit, est, quod non fortuna , quum 

 voluit, ex florentissimo detrahat? quod non eo inagis aggrediatur et 

 quatial, quo speciosius fulget? Modo nostras in nos manus advocat; 



(i) Ep. 56. 9 sqq, (2) Ep. 116. 3. sq. t 7. 



(3) Ep. io4. a3 et 54. (4) Ep. 98. $ 3. 



