(112) 



vere, id est, de vita nostra judicare; quamobrem, quum animi bonum 

 quseramus, animus in se recedat necesse est, semet ipsum perscrutatur , 

 seque sibimet ipse verum fateri quasi eogat. Quodsi vulgum , veritatis 

 pessimum interpretem sequimur, turn vero contra rationem stat populus, 

 inali sui defensor; turn a vero aberrantes quam longissime, optima ea 

 opinamur, quse magno recepta sunt assensu, quorum multa nobis sunt 

 exempla; verbo, ad sirnilitudinem vivimus (1). At base non pugnant cum 

 prseceptis illis, quibus virtus in agendo cum maxime cerni Stoicis dice- 

 balur : nam isti, qui nihil agere videntur, majora agunt, quam qui in 

 foro, in senatu, et omnino in vita civili imprimis sunt laboriosi; bumana 

 enim simul cum diviuis tractant, itaque et sibi et posteris prosunt insig- 

 niler. Praeterea nou ita bacc sunt intelligenda , quasi, ut omnes vitare 

 proficientibus pra3scribat Seneca, nam: cum bis, inquit, versare, qui 

 te meliorem facturi sunl ; illos admitte, quos tu potes facere meliores ! (2) 

 Nam , nisi boc fecerimus , ne virtus quidem nobis permanebit , qua? 

 exercendo se usu valet. Secundum naturam est, et amicos complecti, 

 et amicorum actu, ut suo proprioque laetari" (3). His igitur placere 

 studeamus, non publicos captare plausus; hi enim malis artibus quffi- 

 runtur plerumque, illis vero nosmet probare possumus, quando virtuti 

 operam dederimus. Cui virtus placet , is secum cogitet necesse est : 

 cc Qua3 ego scio, non probat populus; quae probat populus, ego nescio" (4). 

 Denique non minima in caussa turbae vitandse : est , quod necessarium 

 est, aut imitari bane, aut odi ; atqui utrumque devitandum est: nam 

 malis nos similes fieri non oportet, quia nobis sunt dissimiles , neque, 

 quod multi sunt mali , multis inimici esse debemus. Id itaque agamus , 

 ut meliorem, quam vulgus, vitam sequamur , non ut contrariam: alio- 

 quin, quos emendare volumus, ftigamus a nobis atque avertimus. Hinc 

 cavendum est ab ostentatione philosophise , neque cultu victuve , sive 

 splendidis , sive horridis , nos insignes facere debemus Hoc primum phi- 

 losophia promittit , sensum communem , humanitatem et congregatio- 

 nem: a qua professione dissimilitude uos separabit. Videamus, ne ista, 



(i) De Vita beata 1 et II. (2) Ep. 7 et 8. 



(3) Ep. 109. i3. (4) Ep. 29. i. f. 



