(114) 



in mentem , tantumdem in te domino tuo licere." Quapropter ita 

 praecipil: vive cum servo clementer : comitem quoque et in sermonem 

 ilium admitle, et in consilium , et in convicturu ! Servus enim liber 

 esse potest animo : plures vero homines malis atFectibus voluntarie ser- 

 viunt, qua servitute nulla turpior vel dici vel commemorari potest (1). 

 Ista autem inler homines amoris societas non intelligi potest, quam mul- 

 tum ad illam interiorem amicitue societatem colendatn proliciat. Elenim 

 qui multa cum honiine habebit comuiunia , huic , omnia , quse ainico 

 expediunt, ad se quoque pertinere, persuasum erit. Consortium rerum 

 omnium facit amicitia ; nee secundi quicquam singulis est, nee adversi : 

 in commune vivilur" (2). Qui se special el propler hoc ad amiciliam 

 venil. male cogital: qui utilitatis caussa assumtus esl amicus, tarudiu 

 placebil , quamdiu ulilis fuerit : hae igilur snnt amiciliae, quas tempo- 

 rarlas populus vocat. Amicumenim nobis paramus, ut habeamus, pro quo 

 mori possimus; ut habeamus, quern in exsilittm sequatnur; cnjus morti 

 nosmet ipsos opponamus et impendamus: allera ista , non aruoris ergo, 

 sed commodi caussa iuita, non amicilia est, sed negotiatio. Afleclus 

 amantium haud dubie aliquid habet simile amicilise; possis dicere, illam 

 esse insanam amicitiam: ipse per se amor, omnium aliarum rorum 

 negligens, animos in cupiditatem forma? , non sine spe mutuae carila- 

 tis, accendit" (3). 



Fugienda est amicitia et consortium sermoque eorum praesertim , qui 

 vitia gestant et pra\a laudant, quorum oratio, etiamsi non statim ofiicil, 

 hseret lamen diutius, quam audilur, ac sen.ina in animo relinquit; se- 

 quitiirque nos , eliarn quum ab istis discessimus, ntalum postea resnr- 

 recturum. Jdeo cludendae sunt aures malis vocibus , et primis quidem : 

 nam , quum initium fecerunt admissaeque sunt, plus audent, et tandem 

 a patria, a parentibus, ab amicis, a virlulibus nos abducunt, et in 

 turperu vitam lurpius illidunt, aeque ac voces ills Sirenum et cantus , 

 quos Ulysses, nonnisi alligalus,preler\ehi voluil;qrtem igitur imitemur(4). 



Longe aulem aha esl amicilia, solumque vera, inler eos, qui \irtutem 



(i) Ep. 47. g. sqq. i4. sq (2) Ep 48. 2. sq. 



(3) Ep. 9. 7 -9. (4) Ep. 123- 7. sqq. et n sq 



