(53) 



non una sunt Ulpiani (1) et Papiniani (2) fragmenta, quibus onmis 

 iDterpolationis evanescit suspicio. 



Jam, ut dicamus, an hac extensione factum sit, ut ejusmodi peculium 

 pignori posset dari, videtur ab initio sic non fuisse, quippe quod nullibi 

 juris Romani concessum legimus. Nee quidem obstat, quod testamento de 

 iis disponi potuerit : nam lestamenlorura causa pra caeteris favorabilis 

 erat Quiritibus, quin tarn en inde ad ceteras alienationes firmum dedu- 

 cere liceat argumentum , eo minus, quod nostra extensio per speciem 

 privilegii ad solam testandi facultatem in legibus facta reperiatur, donee 

 tandem auctoritate jurisconsultorum factum esse videtur, ut imperatorium. 

 placitum ad omnia alienationis genera extenderetur (3). 



Aliud iterum, praeter profectitii et militaris peculii genus, sub impe- 

 ratoribus introductum est, nomenque peculii adventitii accepit. Quo ni- 

 ininiin nomine veniebat, quod matris aliorumqueliberalitate, siveproprio 

 labore iiliusfamilias obtinuisset ; quse omnia antique jure ad patres spectasse 

 extra dubitationis aleam positum est, quum filii familias non nisi patris 

 jussu bereditatem, sibi delatam, adirent, bona, ab aliis sibidelata, vel do- 

 nata, inpatrem transferrent , et ad Constantinum usque, bona, quse mater 

 viva liberis donaverat, aut mortua reliquerat, jure dominii ei cederent(4). 

 Constantinus autem anno 319 constitutionem dedit, qua cautum est : 

 utpatribus modoesset ususfructus bonorura , a matre liberis acquisitorum , 

 proprietate hisce remanente, omnique alienatione patribus interdicta (5). 

 Quas sanctiones non modo f^alentinianus ,. Gratianus et Theodosius 

 anno 379 extensas voluerunt ad bona a matris ascendentibus relicta (6); 

 sed Honorius quoque et ^.rcadius anno 395 hoc eonfiroiantes, insuper 

 speciatiiu jusserunt , ne bona materna a patribus pignori obligarentur (7). 

 Deinde falentinianus et Theodosius anno 426 lucra nuptialia , quocum- 



(i) L. 16. 12 dig. lib. XXXVI. tit. . 

 (a) L. 52. 8 dig. lib. XXV11. tit. a. 



(3) Schweppe, rom. rechtsg. 3-^5. 



(4) L. 6 dig. lib. XXIX. tit. a. L. 3. 4. lib. XXIV. tit. i. 



(5) Cod. Theod. L. i et a de bonis matirnis. 



(6) L. 6 eodem. 



(7) L. 7 eodem. 



