(70) 



Secerum vidit: aitenim } Imperatorem cum patre scepissime rescripsisse, 

 testamento quo que pi gnus cons titui posse (1). Uncle enata est Pf^est- 

 phalii opinio , Severum et ^.ntoninum pignoris testamentarii fuisse 

 auctores (2). Eum plerique sequuntur. Plures tarnen video dixisse cum 

 Gluckio (3) et Mullero (4), jus nostrum jam ante prasfatos impera- 

 lores invaluisse. Hos, ut sequar inclinat animus, quum imperatores res- 

 criptis suis magis soleant recepta jura conlirmare et interpretari quam 

 plane nova condere (5) , et praeterea de pignore testamentario loqui vi- 

 deantur, ut de re trita et jam diu recepta. Liceat itaque illius originem 

 paulo altius repetere. Ut enim abunde norunt omiies, Lex Decemviralis 

 latissimam facultatem dederat civibus de suis quocumque modo tes- 

 tandi, nee ulla est pretiosa ratio, cur ita pignus constitui non potuisset, 

 praesertim cum testamenti per aes et libram solemnitas veram contractus 

 pree se ferret speciem (6). Nimirum testator heredi futuro per imaginariam 

 venditionem bona sua addicens, facili negotio cum herede de pignore 

 constituendo in legatariorum, vel creditorum sub condilione securita- 

 tem convenire poterat , et saepenumero couvenisse videtur , uti docet 

 ipsa rei utilitas. Nee adeo impedimentum adfuit, quominus ita pignus 

 constitueretur , antiquata testamentorum pristina solemnitate, quvitn heres, 

 si liereditatem adiret, ad ultimam testatoris voluntatem exequendam, 

 quasi ex contractu teneri non desineret. 



Non autem is ego sum , qui contendat , legatarium aut creditorem 

 pignus ita constitutum actioue in rem vindicare potuisse ; hoc tantum sta- 

 tuo, creditorem pigneratitium, pignoris possessione destitutum , actione 

 personali ex testamento egisse contra heredem eum in finem , ut sibi 

 pignus ex voluntate testaloris traderetur; verum, sires sibi obligatas pos- 

 sideret, heredes exceptione doli mali potuisse repellere, et sic pignoris 

 possessionem tueri. 



(1) L. 26, dig. lib. XIII. tit. 7. 



(2) Westplial pfandrecht, 35. n 56. 



(3) Gluck, erlauterung der pandekten , vol. 18. pag. 178. 



(4) Muller, historia juris civilis de pignoribus, 12. 



(5) Gluck, einleitung in das studium des Romischen privatrecht. , 10. pag. 67. 



(6) Weber, von der naturlichen verbiudlichkeit, 9. pag. a4. Trekell, de origine et 

 progressu testamenti factionis apud Romanes, cap. III. 54. 



