. ( 71 ) 



Postea autem, quum edicto praetoris statueretur, non amplius traditione 

 opus esse ad pignus constituendum , et sic hypotheca aeque ac pigntis 

 actione in rem muniretur, consentaneum est, legatarios aut alios cre- 

 ditores actione in rem , ad pignus a quocumque vindicandum , agere 

 potuisse. 



Sic steterunt jura, donee Justinianus, hypothecam tacitam in favorem 

 legatariorum introducens , pignoris testamentarii usum valde diminueret, 

 quin tamen dici possit , ademptam fuisse libertatem pignoris constituendi 

 testaraento: Cum enim , inquit Imperator, jam hoc jure nostro incre- 

 buit, licere testatori hypothecam rerum suarum in testamento quibus 

 voluerit dare (1). 



V. '^j a '^uC"j "' 



DE PACTO HYPOTHEC*:. 



His dictis de nexu, de contractu pigneratitio et de fiducia, ut volun- 

 tarii pignoris constituendi niodis finera imponamus, reliquum est, de 

 pacto hypothecae quaedam adjungere. 



Nudo pacto, id est, eo, quod solo consensu absolvitur, suum tribuere 

 effectum dedignati erant prisci Romani, quippe quibus tantum moralem 

 producebat obligationem , non vero juridicam, ex qua actio vel exceptio 

 competeret. Verum postea quura cultus v.rgeret et commerciorum neces- 

 sitas, putavit praetor, se posse dare, et dedit actionem ex nudo pacto, si 

 de hypotheca cum locatore preedii rustici esset conventum. Quod tandem 

 eo crevit, ut pactum hypothecae, inter quoscumque creditores et debito- 

 res celebratum, vim juris haberet, et non modo paciscentium personas, 

 sed ipsas res, de quibus conventum erat, obligaret. Quse cum ita essenl 

 constituta, dicendum, pactum hypothecae illud esse, quod inter creditorem 

 et debitorern de hypotheca constituenda convenit, cujus haec est potestas, 

 ut solo consensu jus in re transferratur. Quae quidem adeo vera sunt, ut 

 solemnitas nulla requiratur, et scriptura plane probationis causa intelli- 



(i) L. i. cod. lib. VI. tit. 43. 



