(83) 



quotidiano victum quaerebant. At consentaneum erat, iis , qui ignotis 

 alioqui et peregrinis sedes et caenacula locabant , caveri , ut invecta et 

 illata saltern pignori essent pro mercede habitationis seu pensione. Nam 

 pensio nonuisi calendis Juliis, finita jam locatioue, solvi solebat (1). 



Hoc ergo in more erat et justum, ut non solerent domini locare iis sine 

 aliquo pignore, quod autem aliud esse non polerat, ac suppellex in tanta 

 camacula riorum paupertate. Verum, ut occurreretur ingratorum bos- 

 pitum perfidise, et magis magisque consulturn esset locatoribus, placuit, 

 ut id haberetur pro cauto et convento, etsi fortasse in locatione ex- 

 pressum non esset (2). Hie mos Romae adeo inyaluit, ut in omni locatione 

 et conductione pignus in pensionis securitatem intelligeretur constitutum, 

 quia videlicet nemo hujuscemodi bominibus locare credebatur absque 

 ulla cautela. Sicque sensim sensimque tacite obligari coepit, quod antea 

 utique semper, sed tamen nonnisi expressa conventione obligabatur. Hoc 

 absque dubio innuit Neratius Priscus , qui Trajani et Hadriani tern- 

 pore vixit. Nam eo jure utimur, inquit , ut , quce in proedia urbana 

 inducta illata sunt, pignori esse credantur, quasi id tacite convenerit (3). 



Ex quo fragmento, quod e libra I membranarum desumptum, Jus- 

 tinianus Digestis inserendum curavit, apparet, non honorario jure seu 

 imperatoris alicujus rescripto concessam fuisse illam tacitam hypolhecam , 

 sed potius moribus introductam. Nam eo jure utimur dixerat Neratius, 

 et talem justam prcesumptionem extendimus , postea dixit Jus tinianus, 

 quae sane nostram sententiam , in clarissima luce collocant : nam juris- 

 consulti et imperatoris efl'ata consuetudinem adversus juris regulam indi- 

 care videntur (4). Praetor vero hand dubie ad hypotbecariam actionem 

 concedendam requirebat conventionem. 



Sed jam , ut ad Neratii eflata redeam , urbana a rusticis praediis 

 ipse distinguit, in illis invecta et illata pignori esse, in bis autem contra 

 observari tradens. Quae cum ila sint, et diversum pignoris jus locum ba- 



_ 



(i) Martial, epigram. , lib. XII. epig. 32. 

 (.) Balduinus, tract, de pig. et hyp., cap. 6. 



(3) L. 4 dig., lib. XX. tit. 2. 



(4) Noodt, de pact is el transact., cap. a. ( oper. torn. I. pag. 425.) Meiszner., vollstan- 

 dige durslelluug der lehre von stillschtveigenden pfandrecht, 5i. Leipzig, i8o3. 



