(87 ) 



magna urgebat cavendi necessitas in tanla morum disciplina , et divi- 

 tiarum contemptu. Legatarii , et postea fidecommissarii personal! ac- 

 tione legatum et fideicommissum exigebant ab herede (1), qui leneba- 

 tur quasi ex contractu , videlicet aditione hereditatis. Ilia movebatur 

 contra heredem , quamvis non possessorem, numquam vero contra ter- 

 tium, ad quern res legata pervenerat. Neque denegabatur legatariis in 

 rem actio, sive rei vindicalio, extante ni minim re legata per vindicatio- 

 nem , quippe cujus dotuinium jam in legatarium transiisse intelligebatur (2). 

 Earn igitur regulam in diversis legatorum speciebus tenebant, ut, in qua 

 specie ad legatariura transierat rei legatee dominium , ibi huic in rem 

 actionem tribuererit ; sin minus, id est, si dominium legati translatum 

 non esset, actionem modo dabant personalem, sola obligatione personali 

 heredis fundatam. Hac sola ratione legatariis cautum: nulla euim bacte- 

 nus eis concessa fuerat bypotbeca legalis: nam verba Papiniani: legata- 

 rios in ea tantum parte } quce de bonis servari potuit , habere pignoris 

 causam convenisse" t de praetorio pignore absque dubio sunt intelligenda. 

 Sed edicto praetoris promulgato, legatariis magis caveri coepit, quippe 

 qui legatorum servandorum causa in possessionem missi sunt , nli jam, 

 alio loco diximus. Tamen quum boc praetorium pignus non coustituere- 

 tur, nisi ventum in possessionem csset, cujus adeptio ssepe perdifficilis, 

 Justinianus , sublata subtili ilia formularum distinctione , ex modo legata 

 constituendi repetita , omnibus praeterea legatis et lideicommissis sequipa- 

 ratis, non modo extantes res, legato relictas, actione in rem persequi 

 permisit , sed et legalem bypothecam in rebus bereditariis dedit in lega- 

 torum et fideicommissorum securitatem (3)_ De iis plura non dicemu&r 

 uam in posteriore hujus commentationis parte denuo rem sumus expositor^ 



(1) Gai. coniiu. II. 201. 



(2) Gai. conini. II. 194. 



(3) L. i cod. , lib. VI. til. 34. 



