(94) 



hominibus, sed fundis inhaerere vectigalia, quorum nomine ora- 

 nia eo tempore exigebantur, quae praediorum possessores solvere debebant, 

 ea legibus quidem non fundabatur opinio, sed tamen procul dubiq om- 

 nibus communis erat , atque Jmperator philosophus , quern alias fisci 

 juriuin augendorum non studiosum scimus (1), niagis prospexisse vide- 

 tur, ne minuerentur, quam ea auxisse. Cum autem, praeteriti quoque 

 temporis vectigal possessores praedii, ex quo debebatur, solverent, uti 

 Marcus rescripserat , non est quod dubitemus, quin ilia actio, quamvis 

 mox hypothecaria vocata non fuerit , quum tamen in fundum vectiga- 

 lem eontra quoscumque ejus possessores ob residua concederetur , omnibus 

 eflectibus actionis hypothecariae praedita fuerit, et tandem vere hypo- 

 tbecariam indolem induerit. 



Htfic sunt momenta, quibus me ad assensum trahit Dabelovius (2), 

 ad hunc locum in sensu pignoris, si non nomine, re saltern, intelligen- 

 dum , quamquam maximae auctoritatis viris , veluti Gluckio (3) et 

 IVLeisznero (4), sic interpretandum visum non sit. 



Illas excipiunt ^ntonini Caracallae constitutiones , auri fame ducti 

 imperatoris, qui in augendis fisci reditibus, summa sa^pe privatorum 

 injuria incubuit. Ilia jam constitutione , qua omne immunitatis jus sus- 

 tulit, omnesque, qui in orbe Romano viverent, civitate donavit, fisci 

 magis rationibus consulere studuit, quam beneficium subditis concedere (5). 



Praeterea nova ab eo introducta sunt vectigalia: nee mirum igitur, 

 imperantem privilegiis novis fisco consuluisse. Nimius ille favor , quo 

 persequebatur fiscum , jam in rescripto elucet, cujus haec verba exstant: 

 fenditionem ob tributorum cessationem factam revocari non oportet, 

 neque priore domino pretium afferente , neque creditore jura hypo- 

 ihecae sive pignoris praetendente. Potior enim est causa tributorum } 



(1) Capilolinus iu Marco Antonino , cap. 2. 



(2) Dabelow, Lehre vom Concurse der glaubiger, pag. 202, id quoque existimat Schweppe , 

 Ro'mische Rechtsgeschichte, 288. 



(3) Gluck, Erlauterung der Fandek. , vol. 19. pag. 64-65. 



(4) Meiszner, von stillschweigeud Pfandrecht, 96. st. 24o. 



(5) Walch , dissert, de pecunia ia solutionem trib. condita in opusc. torn. 3. pag, 384. 

 Hall, 1734. 



