(96) 



Haec mihi dicenda erant de hypothecis et privilegiis fisco ob tributa 

 concessis. Jam autem ad alia sermouem convertamus instituli ratio jubet. 

 Eteniin Caracalla, fisci ille arnantissimus , hisce noil contentus , el 

 nondum defuit, multo magis in illis etiam, qui cum fisco contraxerant, 

 pignora tacita et privilegia, si non coucessit, concessa saltern confirma- 

 \it. Rescripsit enim anno 215: Cerium est, ejus , qui cum fisco contra- 

 hit, bona veluti pignoris titulo obligari, quamvis specialiter id non 

 exprimatur (1). Conspicuum est igitur, inde originem hujus pignoris 

 taciti non esse quaerendam: namque ut de re jam in usu Imperatori est 

 sermo. Et si est, cui haec non placent, eum saltern convincat constitutio 

 altera ejusdem Imperatoris, setate prior, rescripsit enim: Quamvis ex 

 causa dotis vir tuus tibi sit condemnatus ; tamen , si priusquam res 

 ejus tibi obligarentur , cum fisco contraxil, jus fisci causam tuam 

 praevenit, quod si post bonorum ejus obligationem rationibus meis 

 coepit esse obligatus , in ejus bona cessat piivilegium fisci (2). 



Multi, inter quas clariss. Hellfeldius (3) et Schnojrius (4) ab ^4ntonino 

 Pio bujus taciti pignoris statuunt setatem , idque ex fragmento Ulpiani 

 probare student, quod sic sonat: Et repeto ante formam a Divo 

 Marco datam Divurn Pium rescripsisse , fiscum quoque in his casibus 

 in quibus hypothecas non habet, et ceteros privilegiarios exemplum 

 creditorum sequi oportere (5). Cui sentential tamen, nos saltern non 

 suffragamur. 



Alii, ut Gluckius (6), hujus pignoris originem in rescriptQ Severi et 



Caracallae inyeniri suspicantur, rescripserant enim : Libertas a debitore 



fisci servo data, qui pignori non est ex conventione speciali , sed 



tantum privilegio fisci obligatus, non aliter infirmatur, quam si hoc 



fraudis consilio effectum detegatur (7): quod magis verum videtur. 



(1) L. 2 cod., lib. VIII. tit. i5. 



(2) L. 2 cod., lib. VII. tit. 67. 



(3) J. Aug. Hellfeld, dissert, de hypoth. fisci praesertim in bonis post contractnm quae- 

 sitis, 5 in fine. Jenae, 1771. 



(4) Schnorr, hist. jur. civ. de pignor. tacite contractis, i5. 



(5) L. 10 dig., de pact. 



(6) Gluck, erlauterung der pandekten, vol. 19. pag. 68, 



( 7 ) L. 2. cod., lib. VII. tit. 8. 



