(125) 



dicit peritum; deinde commemoratur Servius Sulpicius Galbafvauin et 

 alii Servii sint, quorum unum mihi reperire licuit apud Paterculum , 

 sed nescio nunc quo illius libri loco. Neque tamen videtur alicui eorum 

 actionem Servianarn tribui posse : nam quoad primum , quern scilicet 

 refert Tullius., observandum est, ipsius Domen dubirc lectionis esse, 

 cum pltirimi codices loco Servli liabeant Quinturn Fabium, quern his- 

 toriae romanae scriptorem fuisse constat(l): deinde alter, scilicet Servius 

 Sulpicius Galba, uti ex Horatio colligi potest, non optima laude gau- 

 debat (2): tandem, quod ad ceteros Servios , quorum superest memoria, 

 eorum nemo vita rebusque in jurisprudentia gestis tantopere inclaruit, ut 

 ipsi edictum tribui posset , quod quoque de superioribus Serviis non 

 inepte affirmari posse arbitramur. Ut igitur cum Ottone jure meritoque 

 ;i Iliriii art; liceat, auctorem actioms Servianae plane ignotum esse. 



Neque magis constat de aetate actionis illius celeberrimae, silentibus de 

 ea re veterum scriptis. Tamen colligere est ex Cicerone , earn actionem 

 paulo ante illius tempora receptam fuisse , quippe qui de hypothecis 

 jam ipse loquitur : refert litem inter Cluvium et Philotetem ^labaden- 

 sem in Caria peudentem, de qua alio loco diximus. Sed pergamus ad 

 actionem quasi Servianarn. 



Hypotbecarum indolem hislorice itidagantes , jam memoravimus , ad 

 exemplum pacti praetorii postea conventum esse inter creditores et de- 

 bitores de concedendo jure in re, quo debita aliunde ac ex locatione 

 et conductione prajdii rustici oriunda munirentur : inde vero aclionem 

 quasi Servianarn postremum esse receptam. Atque, quum eodem loco 

 edictum, quod a praetore quodam contendunt propositum, retulerimus, 

 et rationes dederiinus, quare magis placet, auctoritati jurisconsullorum 

 illam extensionem tribucndam , quam praetorio edicto , supervacaneum 

 esset ulterius hie morari. 



Sunt et alias actiones, quae ex jure hypothecae nascuntur; sed quum 

 fere nullum historicum momentum habeant, eas praetermittere licebit. 



(i) Cf. Grotius, de vilis jurisconsultorum , lib. I. cap. 4. 

 (a) Horatii aernx., lib. I. satyr. 2. v. 44. setft. 



