(152) 



ad alterum attinet, leges prsemium suae nequitiae ei addixissent, utique 

 ei permisissent , luerum eapere ex proprii delicti allegatione , quod sane 

 ingenio juris Romani adversatur. 



Ex iis quse hue usque diximus, satis elucet, pignus perpetuo sequi fata 

 obligationis personalis : itaque, si base sub conditione aut in diem sit ce- 

 lebrata, pignoris jus etiam ante conditionem impletam aut diem persequi 

 baud licebit : Si sub conditione, debiti nomine, obligata sit hypotlieca , 

 ante conditionem non recte agi } cum nil interim debeatur (1). Utique, 

 obligatione principal! extineta, et pignoris effectus cessabit (2). Quse cum 

 ita sint, sequitur, omnes, quse contra obligationem principalem admittun- 

 tur exceptiones, pignoris quoque effectus attingere (3). Ita se tueri posset 

 intra duos annos contra creditorem exceptione non numerates pecunix , 

 qui spe obtinendae peeuniae allectus cbirographum dedisset, quippe cui 

 probandum non sit , peeuniam non esse numeratam, sed multo potius 

 creditor!, esse numeratam, si cum fructu agere velit: namque pro debi- 

 tore intra duos annos praesumptio est jure Romano stabilita, pecuniara 

 numeratam non esse : <x Si peeuniam tibi non esse numeratam atque 

 idea frustra cautionem emissam adseris , et pignus datum probalurus 

 es , in rem experiri potes. Nam intentio dati pignoris neque redditce 

 peeuniae non aliter teneb-it, quam si defide debiti constilerit. Eademque 

 ratione veritas servetur , si te possidente pignus , adversarius agere 

 coepit" (4). De intentione hie dicitur, quod idem est ac exeeptio, qua 

 uteretur creditor , contra quern debitor ageret, utpote quam probare deberet, 

 id est, probare peeuniam fuisse revera numeratam , neque vero redditam , 

 quod absque ullo dubio significatur fragmenti verbis : Si de fide debiti 

 consistent" (5). 



Porro cui pignus ex illius generis obligatione, quod descripsimus , con- 

 ceditur, creditor sit oportet: cujus enim nil interest sibi solvi, et caveri 



(O L. i5. 5. dig., Kb. XX. tit. i. 



(a) Wesleubergius , principia juris civ. seciindurn ordinem Pandectarura , lib. XX. tit. 6. a; 

 el Averanius, interpret, jur. , lib. II. cap. 12. n. i. 

 (5) Westphal, Pfandrechts, 6. 

 (4> L. prima cod. , lib. VIII. tit. 35. 

 (5k) Gliick, Erlaut. der Pandekt., vol. 18. p. 166. not. 66. 



