( 137 )' 



Sed mi-Hi,, I r;, -UK-HI um noslriiin ilt: servitute constituta et constituenda 

 intelligi debcat videamus. Et qnidem cl. Warnkoenig (1) simpliciter 

 dicens, lianc exceplionein admissam esse ratione servitutum rusticarum , 

 neque ullaui diflcreuliani slabiliens inter constitutas servitutes et consti- 

 tuendas , uti mihi videtur , ad utrumque genus pertinere innuit. Sed 

 servitus constituta pracdio dominant! absolute mhaeret , et ab eo avelli , 

 ut in aliud prsedium transferatur , nequit : nam servitus est qualitas 

 praedii, quae a subjeclo, cui inhaeret, sine suo interitu separari non po- 

 lest: igitur praef'atam legem de servilute consliluta interpretari non pos- 

 sumus , sed de sola constituenda , hoc est de ea , quae creditor! constitu- 

 tionis momenlo pignori datur, ut ea vitatur donee debitum sit solutum, 

 atque, solutione deficienle, cam vicino vendere liceat. Hanc interpreta- 

 tionem valde confirmant Basilicas , ubi legitur secundum versionem 

 Fabroti : cc valet autem convenlio, ut liceat mihi ire , agere et aquam 

 ducere per fundum vicini, donee pecunia mihi solvatur , et si intra 

 diem certum pecunia soluta non sit, vendere eas mihi liceat" (1). 



Si verum est , quod regula juris traditur , nemiuem plus juris in 

 alium transferre posse, quam ipse habet, consentaneum est, neminem 

 rem pignori obligare posse , in qua nil suo jure statuere potest. Igitur 

 nemo potest utiliter rem plane alienara pignori dare , id est , eo cum 

 efl'ectu, ut jus in re transferatur: est enim jure Romano pignoris datio 

 alienalionis species, quas rite facta inlelligi nequit in re alterius, in qua 

 nobis n ul 1 11 in jus competit. Sic vere clariss. De Ryckere monet: Sires 

 aliena, sine conscnsu domini , tertio vice pignoris concedatur, accipiens 

 quidem nullum jus reale ex ea traditione acquirit , nee impeditur do- 

 minus rem suam avocare; sed nihilominus subs is tit contractus pigno- 

 ris , et consequenter ex jure personali inde enato dantur ultra citro- 

 que actiones, directa illi, qui rem tradit, ut ea soluto debito resti- 

 tuatur, et damnum etiam culpd levi illatum reparetur; contraria vero 

 accipienti, ad id } quod sud interest rem alienam non fuisse datam." 

 L. 9. $ 4. L. 32. Dig., lib. XTII, tit. 7. (2). 



(i) Basilica) , torn. IV. pug. a5. 



(a) De Ryckere, not. ad DCCCXXI. lUinecc. institut. Gaudavi, 1817. 



18 



