(145) 



quod pecunia pigncrata erat" (1). Neque res, qua: loco rei obligatae 

 veniunt , <>l in. i\ i r sunt , ut luculenter Modestinus docet : Lucius 

 Titius prcedia et mancipia, quce in proedio erant, obligavit: heredes 

 ejus, praedils inter sc divisis , illis mancipiis defunctis , alia subsli- 

 tuerunt : creditor postea prcedia cum mancipiis distraxit. Quaeritur 

 an ipsa mancipia, quce sunt modo in prccdiis constiluta, hoc est in 

 hypothec-is , emptor vindicare recte possit ? Modestinus respondit, si 

 neque pignerata sunt ipsa mancipia , neque ex pigneratis ancillis 

 nata, minime creditoribus obligata esse" (2). Verum, ut ad lianc legein 

 commetnorat ff^estphal (3), si loco mancipiorum , tola familia rustica 

 pignori obligala fuisset , turn maucipia loco aliorum substituta quoque 

 pignori fuisseiit obnoxia; cujus differentiae ea est ratio, quod priori casu 

 rei singularis, posteriori vero rerum universitatis pignus esset, quod, ut 

 slid mi videbimus , uiaxitne discrepat. Ceterura , neque tenentur novae 

 species, ex rebus obligatis factae, nisi tamen nominatim lias quoque 

 piguoris loco f'uturas in jure constituendo sit cautum, quod Casaium 

 docuisse Paulas refert: Si quis caverit, inquit, ut silva, sibi pignori 

 esset, navem, ex ea factam nan esse pignori, Cassius ait: quia aliud 

 sit malcria aliud nat'is. Et ideo nominatim in dando pignore , adji- 

 ciendum esse ait, quceque ex Sylvd facta natave sint" (4). Verum 

 iniraobilis rei formce iminutationem nullatenus pignoris causae nocere 

 palani est (5). 



A rei singnlaris obligatione quam maxime discrepat oppigneratio rerum 

 universitatis, in qua nempe non modo res singulares tenenlur, sed quo- 

 que quse iis subslituuntur; insignera habemus ea de re Scaevolae locum : 

 Cum tabernam, inquit, debitor creditori pignori dedit, qucesitum 

 est utrum eo facto nil egerit, an tabernce appellatione merces , quae 

 in ea, erant, obligasse videatur? Et si eas merces per tempora dis- 



(O L. 7 . dig., lib. xx. tit. 4. 



, (2) I.. 26. 2. dig., lib. XX. tit. I.; adhanclegem Voet, comm. adpand., lib. XX. tit. i.3. 



(3) Westphal, Pfandrecht, 16. n. 3t in fine. 



(4) L. 18. 3. dig., lib. XIII, tit. 7. 



(5) L. 16. $ a; L. 39. dig., lib. XX. lit. i. Cf. Mtihlenbruch, Doctriua Paudectarum , 

 rol. II. pag. 4 1 4. 



'9 



