(147) 



nantur, novara acquirat in iis, quae labernae median tc pretio rerum veu- 

 ditarum afleruntur? Cavendimi tamea cst, ne liberlas ille, quam conce- 

 diinus creditor!, nempe res ex taberna liberas ad terlium transmitlendi , 

 Jiat detriraento creditoris, ut nierito observat Leiser (1). Nimirum quod 

 ad tabernas altinet, distinguendutu esse ceuseo, inter mercatorem (nun 

 cliand en gros ) , et propolam (marchand en detail} : priori vendere licere 

 quocumque modo, irno non divisis mercibus (en gros} ; posteriori vero non 

 licere, nisi divisis mercibus (en detail} , ita quidem ut res venditae etiam 

 contra terlium vindicari possint, si secus sit factum (2). Neque iis obstal 

 <juod Gliick obmovet , bane dislinclionem accurate poni non posse : 

 deinde, debitori jus lucri faciendi alicnalione competere, dummodo dolo 

 malo non agit, creditorem enim sibi ipsi imputare debere, si ea ratione 

 detrimentum capiat , quum sciens rem pignori accepit, alienationibus 

 < linn i\ iani (3). Sed distinctionem , ad quam respicimus , poni et quidem 

 distincte posse, quivis sentit. Et quidem concedimus, lucri faciendi jus 

 debitori competere ; id autem cum omni securitatis amissione crediloris 

 ei licere negamus, utpote, quod cum pignorum fine pugnat. Praeterea 

 contendimus, non alias in genere fieri alienationes posse, nisi quas sinit 

 rei natura et destinatio, quasque debitor facere solebat, antequam rerum 

 universitas oppignerabatur, alias enim creditori etiam contra tertium ac- 

 tionem compelere. Quod quemadmodum acquum est , neminem facile 

 fugiet, qui modo ad debitoris et creditoris voluntatem attendit. Creditor 

 nimirum ejusmodi rem non accepisset pignori , si potuisset sibi tola secu- 

 ritas alienationibus, ultra modum factis, adimi: debitor vero firmam se- 

 curitatem credilori dare voluisse dicendus est, quae sane non subsisteret, 

 nisi iis, quae proposuimus, observatis. 



Quae hucusque commemoravimus , ad eas modo rerum universitates 

 pertinent , quae Scaevolae et Marciani effato ansam dederunt , nempe 

 ad tabernas et greges ; sed an ea quoque ad alias quascumque rerum 



(0 Leiser, Medit. ad Pandectas, sp. CCXXIV. med. 6. 



(a) Guuderrode, Abbaudelung TOD dem Verkauf der Waaren au einera verbypothecirten 

 Laden , in ejusdem oper. vol. II. pag. 198 seqq. 



(3) Cluck, Erlauterung der Pandekten, vol. 18. pag. o54. 



