( 148 ) 



universitates traduci debeant , maxime controvertitur inter scriptores. 

 Negant Lauterbach (1) et foet (2). Affirmant vero Leiser (3), Hof ac- 

 ker (4) , Gliick (5) et Gesterding (6). Utrainque sententiam a vero mul- 

 tum abesse, opinamur : illis enim nimium restringentibus, quum nulla 

 adsit ratio, quare eadem de rebus aliis , sed plane ejusdem indolis, non 

 intellexerint Marcianus et Scaei'ola; bis vero nimium extendentibus , 

 quippe caveamus, ne Romanorurn effala ad res plane alterius indolis 

 applicantes, injusta reddamus. Itaque eligimus mecliam sententiam, atten- 

 dendum esse ad naturam rerum universitatis; quoad eas omnes, qua? sua 

 destinatione quotidie augentur et mintiuntur proposila normam praebere 

 generalem; non autem quoad eas, qua? iis fatis non sunt obnoxiae. 



Ut jam ad bypotbecam generalem veniamus, quoad earn debitoris pa- 

 trimonium , lam praeseus quam futurum (7) tenetur obnoxium , exceptis 

 tamen, qua? exceptae sunt, aut quas verisimile est debitorem obligaturuni 

 non f'uisse (8). Neque res, ita obligatae, teneri desinunt etiamsi alienatae 

 fuerint , quin ipsi nummi, ex ipsis redacti , omnino teneantur : valet 

 enim hie regula pretium in locum rei, et res in locumprctii succedit" , 

 cum totum debitoris patrimonium ita intelligatur obligatum , ac si res 

 omnes singulse, eliam futurae, pignori essent data?. Justiniani tamen 

 constitutione excipiuntur bona , creditoris consensu a debitore alienata, et 

 postea ab eo recuperata, quoniam, ut ipso ejus effato utar, jus suum 

 creditor respuerit (9). 



(i) Lauterbach, coll. thess. pro Pand. , h. t. a5. 

 (a) Voet ad Paud. h. t. i4. 



(3) Leiser, Meditaliones ad Pandectas, spec. CCXIII. wed. 6. 



(4) Hofacker, princ. juris, torn. II. 1168. 



(5) Gliick , Erlaiil. der Paudekten , vol. 18. p. 23o, 



(6) Gesterding , Pfandrecbt , 7. pag. 67. 



(7) L. 9. cod., lib. VIII. tit. 17. 



(8) L. 6, 8, 9. dig., lib. XX. tit. i. 



(9) L. IK cod., lib. V1U. tit. 26, 



