( 150 ) 



Quae cum ita sint, etsi obligatio, in cujus securitatem pignus est con- 

 stitututn, divisionem recipiat, si\e etiam revera sit divisa, tamen pignus 

 non liberabitur , nisi creditor! totum creditum sit exsolutum , ut enim 

 itionet Ulpianus : qui pignori p lures res accepit, non cogitur unam 

 llberare , nisi accepto universe , quantum debetur" (1). Itaque, si cre- 

 ditor pigneratitius moreretur, relictis pluribus lieredibus , omnibus in 

 solidum pignus erit obligatum, atque adeo, solutione deficiente, omnibus 

 rei obligatae distractionem venditionemque competere dicendum est, uti 

 in legibus vere dicitur : Manifestl et indubitati juris est, defuncto 

 creditore , multis relictis lieredibus , actionem quidem personalem inter 

 eos lege XII tabularum dividi : pignus vero in solidum unicuique 

 teneri" (2). 



A contrahentium tamen arbilrio peridet, utruni pignus pro loto credito, 

 nut pro parte tantum obnoxium intelligatur (3). Proinde a contrabentium 

 quoque voluntate pendet, num creditor jus in pignore pro sorte tantum 

 exerceat, num etiam pro aliis debitis, sortis occasione enatis; quin rei obli- 

 gatio ad usuras extend! , aut ad sortem restringi queat : Si in sortem 

 dumtaxat vel in usuras obstrictum sit pignus" (4). De hisce nemini 

 dubiurn oriri potest, sed valde controvertitur utrum, si nil statutum sit 

 paciscentium voluntate, pignoris jus tantum afiiciat principalem obliga- 

 tionem, utrum etiam ad accessiones, id est, usuras, ad id quod interest, 

 et ad poenam conventionalem , quam vocant, tacite porrigatur. 



Plurimi, inter quos f^oet (5), Malblanc (6), Erxleben (7), statuunt, 

 jus pignoris ad sortem tantum spectare, nee esse extendendam ad usu- 

 ras, impensas, et cetera sortis accessoria, si de bisce nil convenerit: pro- 

 vocant ad sequentes leges : Marcianus libro singulari ad formulam hy- 

 potbecariam: Propter usuras quoque si obligata sit Jiypothecae , usurce 



(1) L. 19. dig., lib. XX. tit. i. 



(2) L. i et 2. cod., lib. VIII. tit. 3a. 



(3) L. 5 pr. dig., lib. XX. tit. i. Geslerding, Pfandrecht, p. 36. 



(4) L. n. dig. 3, lib. XIII. tit. 7. 



(5) Voet, comm. ad Pandect., lib. XX. tit. 4. i-j-. 



(6) Malblanc, pr. jur. Rom., 566, n 3. 



(7) Pr. de jure pign. , i3. 



