(155) 



pro necessariis pignus esse obligatum existimat (1). Alii autcm, veluti 

 Schweppe (2), Gliick (3), Thibaut (4), If^eber(5} et ff^arnkoenig (6) 

 verius statuunt, ad necessarias tantum impensas sese pignoris jus exten- 

 dere; uliles autem actione personal! lantum repeti posse, et pro vblup- 

 luariis jus creditor! competere tollendi , si uimirum absque pignoris delri- 

 inenlo possint. Etenim ex eo, quod L. 8. 5 dig. de pigneratitia actione, 

 non distinguat iuter necessarias impensas et uliles, non sequitur, distin- 

 guenduin non esse, riamque incivile est de lege sententiam dicere, nisi 

 legibus omnibus perspectis: sunt enim leges, qua; expresse de necessariis 

 tan 1 1 mi impensis statuunt : in summa debili computabitur etiam id 

 quod propter possessiones pignori datas ad collationem viarum mu- 

 niendarum, vel quodllbet aliud necessarium obsequium proestitisse 

 creditorem constiterit" (7). 



Jam quaeri posset quid juris sit, si pignus non couventione, sed lege, 

 aut alio quocumque modo sit constitutum? Et censemus, ea, quae diximus 

 de conveutionali pignore, etiam statuenda esse, si de ceteris pignoribus 

 sit sermo, namque argumenta, qua? in medium protulimus ex voltintate 

 contrabentmm deducta, etiam traduci possunt ad voluntatem legislatoris, 

 quippe qui ipse conlrabentium voluntate maxime innitur. 



(i) Gcstcrding, Pfandrecht, pag. 43. 

 (a) Romisches Privatrecht , vol. I. J ag4. 



(3) Gliick, Erlauterung der Pandekten, vol. 18. pag. 6j 



(4) Thibaut , System de Pandekten-Rechts , $ 646. 



(5) Weber, Erorterung, pag. 17- 17. 



(6) Warnkcenig , commenlarii, vol. I. pag. 4J5. 



(7) L. 6. cod., lib. VIII. tit. i4. Cf. L. 8. $ 5 dig., lib. XIII. lit. 7. 



