(157 ) 



universalia, quae in omnibus bonis debiloris locum habent ; generalia 

 iu quibus plurima rerum genera pignori sunt obnoxia; denique specialia, 

 quae in individuis rebus obtinent (1). Nos divisionem illam a jure Romano 

 alienam censemus, quippe de ea ne vestigium quidem in legibus occurrit, 

 quin potius usui Romanarum loquendi adversari dici debeat (2). 



Plerique, et quidem numero plures, inter quos eminent Bachovius (3) 

 et Lauterbach (4), pignora dividunt in specialia et generalia, quae sub- 

 dividunt in generalia simpliciter talia et generalia secundum quid. 

 Sed base nimium scbolasticorum doctrinam redolent, quam ut recipi ab 

 iis possint, qui ad verara Romanorum artem iter aflectant. 



Nimirum, Romani distinguunt rerum singularium et omnium bonorum 

 oppignerationem : bane generalem bypotbecam nuucupant; illam vero, 

 non Romani, sed recentiores spccialem t appellant. 



Est igitur speciale pignus illud, quod specialiter est constitutum in qui- 

 busdam debrtoris rebus, qua? ceteroquin esse sive singulares res possunt, 

 sive rerum universitates , atque pro utriusque discrimine diversam pro- 

 ducunt juris extensionem, secundum ea, quas supra de pignorum exteii- 

 sione agentes, relulimus. 



Generale autem pignus est quod in omnibus debitoris bonis constituitur, 

 euque formula ad illud contrabendum , ut refert Justinianus , usi sunt 

 Romani: <ifide et periculo rerum ad me pertinenlium , vel : per earum 

 exactionem satisfteri promitto" (5). Sub ea videlicet totum patrimonium 

 inlelligitur obligatum, mobiles res, immobiles, corporales et incorporales , 

 non Ian him proesentes, sed et futurse, ut ciiim ait Justinianus: super 

 qua generali hypotheca illud quoque ad con&ervandam contrahentium 

 voluntatem sanximus , ut si res suas supponcre debitor dixerit , non 

 adjecto: tarn prossentes quam futuras , Jus tamen generalis liypoihecce 

 ad futuras res producatur" (6). 



(i) Wordenhoff, dissert, de concursu et collisione ulriusque liypotli. turn geuer. turn spe- 

 cial., a. (in Oelrichs thes. diss. Belg. , vol. 1. lorn. 2.) 



(a) GKick, ErlUutorung der Paudeklen, vol. 18. p;ig. 2118. 



(3) Bachovius, tract, de pign. et hypolb., lib. 1. en p. b. 



(4) Laulerbach, coll. thes. pro paudectis h. t. 20. 



(5) L. 9. cod., lib. VIII. tit. 17. 

 (C; L. 9. cod., lib. VIII. trt. 17. 



