( 162) 



Pignora secundum jus novissimum duplici conventione constituuntur , 

 nempe contractu pigneratitio et pacto hypothecae : illo pignus sic dictum 

 constituitur , hoc hypotheca, de quibus singulis delibare qujcdam liceat. 



Contractus pigneratitius ad censum pertinet eorum, qui re perfici di- 

 cuntur , ideoque a quibusdam recentioribus reales appellati sunt , sed 

 minus latine. Vim obligandi ducit a re tradita in crediti securitatem , 

 debito tempore restituenda: eaque hujus traditionis potestas est et vis, ut 

 communi omnium consensu jus producat, vi cujus creditor pignus in rem 

 actione persequi contra unumquemque potest, et obligatur creditor ad 

 pignus , debito exsoluto , restituendum : nam parit actionem piguerati- 

 tiam, turn directam, turn contrariam. Ex iis clarum evadit, ad contrac- 

 tum ilium minus pertinere pactum , quo aliquis promittit , se pignus 

 daturum , cum in eo traditio desit , atque sola voluntas non valida ex 

 jure civili agnoscatur causa rei obligationis. Hujuscemodi pactum ergo 

 manebat nudum, hoc est, absque juris effectu, nisi tamen stipulationis 

 accessisset formula, qua nimirum, licet nondum jus in re transferretur 

 traditionis defectu, tamen personae contrahentes obligabantur ad pignus 

 videlicet constituendum. 



Pacti hypothecae longe alia est indoles, quippe licet jure Romano pac- 

 tis jura in re non transferantur , hie tamen absque ulla traditione jus 

 hypothecee creditori acquisitum intelligitur momento, quo partes de hy- 

 potheca danda consenserunt (1). Ceterum observandum est, curn nudo 

 consensu perficiatur pactum hypothecae, neque scripturam , ut in litte- 

 rarum obligationibus, requiri, neque prsesentiam , ut in slipulationibus , 

 neque quidquam dari , ut subslantiam capiat obligatio , neque tandem 

 expressam voluntatis declarationem : nil enim impedit, quominus tacito 

 contrahentium conseusu constituatur (2). 



Ut mine quaedam generalia, turn ad contractum pigneratitium , turn 

 ad pactum hypothecas pertinentia, perscribamus , sciendum est, ad utrius- 

 que existentiam nullam scripturam requiri, sed modo probationis gratia 

 adhiberi (3). Necesse autem esse, ut ineatur a personis, quee contrahere 



(0 L - l3 - 3- dig., lib. XX. tit. i. L. 17. 2. dig., lib. IL lit. i4. 



(2) L. 4. dig., lib. XXII. tit. 4. 



(3) Warnkoenig, corara., vol. I. pag. 44. 



