(163) 



possunt , per se intelligilur. Omnes ergo ab iis excluduntur , qui sana 

 niente non gaudent, uti infantes, tiieute capli et furiosi, iique generatim 

 omnes , quibus alienatio proliibita est, quin personae, quibus tantum sub 

 cerlis solemnitatibus alienare et contrahere licet, velut pupillis, raiiiori- 

 bus, et interdictis, bic etiani easdern servare solenmitates debeant. 



Hypolhecfe jus acquisitum intelligitur eo momento, quo personalis et rei 

 obligatio perfecta est, id est, cum invitus debitor teneri ccepit, et de pigno- 

 ris conventione uterque consensit : non utique solutionum obsetvanda 

 stint tempora, inquit Papinianus, sed dies contractae obligationis" (1). 

 Igitur, si pro conditional! obligatione pignus constitutum sit, liypotheca 

 i ii ii nun sumit a tempore contractus celebrati , dummodo conditio in de- 

 biloris potestate posita non sit; alioquin spectandum esset tempus' ex- 

 pletae condition's (2). Idem observatur, si pro debilo, pure contracto, sub 

 conditione liypotheca sit constitula. 



Ita etiam facile inlelligitur, pignus, quod ab initio inutiliter constitu- 

 tum, postea convalescit, eo momento, quo ratum est, existere incipere; 

 quod tamen secus est, si doniinus rei comprobat: si nescicnte domino , 

 inquit Marci anus , res ejus hypoihecas data sit, deinde postea doniinus 

 ratum habuerit , dicendum est, hoc ipso , quod ratum habet , voluisse 

 cum retro recurrere ratihabitionem ad illud tempus , quo convenit" (3). 



Sed uon aeque constat, a quo tempore i nil him hypothecs; generalis, 

 respectu rerum postea acquisitarum , numerandum sit. Quaeritur nimi- 

 rum , an sit tempus, quo hypotheca constitula sit; an potius, quo hse res 

 in dominio esse cosperint ? Hoc posterius multi contendunt scriptores , 

 inter quos Gl'uck (4), Professores Lovanienses (5) et Gesterding (6). 

 Quam opinionem ex eo deducunt, quod oppigneratio rerura futurarum 

 pendeat a conditione: si debitoris factae fuerint ; qualis condilio retro 

 train non potest ad tempus initae obligationis , cum ea sit in potestate 



(i) L. i. pr. dig., lib. XX. tit. i. 



(a) L. i. dig., lib. II. tit. 3. et L. 11. i, lib. XX. tit. 4. 



(3) L. !6. i. dig., lib. XX, tit. i. 



(4) Gliick, Erlauterung der Pandekten, vol. 18. pag. 2i4. 



(5) lU'titalioiKs Lovauienses, lib. XX. tit. 4. $ 19. 

 (G) Gesterding, Pfandrecht, 7 3. 



