(166) 



a. ) De pacto ne creditori pignus vendere liceat. 



Facile cernitur , hoc pactum pigrionun et hypothecarum indoli adeo 

 adversari, ut ne quidem pignus aut hypotheca, quibus illud cum pleno 

 elFectu adjiceretur, intelligi posset, cum inprimis ille sit pignorum finis, 

 vit pignus, solntione deficiente, distrain possit, unde creditori satisfiat. 

 llaque juxla communes juris regulas pignoris vel hypothecae constitutio, 

 roediante hoc paclo facta , nulla est , cum indubilati juris sit regula , 

 quod pacta , quae destruunt naturam contraclus , eum reddant nullum , 

 vel immutent in aliam speciem, si possit. Placuit tamen hie a rigore juris 

 deflectere , contrahentium gratia , namque utriusque interest pignus 

 valere. Praeterea , cum hoc pacto debitor ostenderit sollicitudinem , ut non 

 facile pignus distraheretur , atque in eo consensisse videatur creditor ; 

 merito placuit , ut non tantum pignus mediante illo pacto valeret , sed 

 etiam ut pactum illud aliquem effectum sortiretur, reddendi nempe dif- 

 ficiliorein ipsam pignoris distractionem , quatenus nonnisi post trinam 

 denuntiationem debitori factam pignus vendere liceret (1), dum alias una 

 sufficit. 



b. ) De pacto ut creditori pignus vendere liceat. 



Perspicuum est, hoc etiam pactum ex sua indole esse inefficax, quum, 

 si adjectum non esset, tamen creditori pignus vendere liceret. Quoniam 

 tamen intelligi nequeat, contrahentes hoc pacto adjiciendo nil agere vo- 

 luisse , imo potius apparel , creditorem de pignore vendendo valde fuisse 

 sollicitum, legibus constitutum est, ut eo in casu creditori sine ulla de- 

 nuntiatione , deficiente solutione , pignus vendere liceret (2). 



CO L- * l 5 - d'g-.. lib. XIII. tit. i. ; et Paul, sentent. recept., lib. II. tit. i3. 5. et ibi 

 Schulting. 



(2) Muhlenbruch, doctrina Pandectarum , 4ag; Noodt, ad Pandect. XX, i, postquara 

 de actione. 



