( 177 ) 



argumentatio , nemo non videt: tantum enim abcst, ut illius pignoris fun- 

 i luiiicni 1 1 1 n in quasi contractu bereditatis aditionis sit quarendum , ut 

 potius absquc ullo herede cunsistat, et sola tcstatoris niortc firnium eva- 

 dat pignus , sua actiorie in reni iiuiniturn in rebus hereJilariis pigneratis: 

 quid enim interest personac, quando de jure in re loquiinur? 



Quaerere liic loci solent scriptores , an codicillis quoquc pigruis con- 

 stitui potuerit? lit profecto confinnatis testanienlo potuissc, omnes fa- 

 tentur; sed non confinnatis non utique potuisse placet Fabro (1). Ego 

 quideni exislinio, etiain non confirmatis potuisse: elenim jure novissimo 

 codicilli non confirmati aequiparati erant confinnatis, ut igitur plane nil 

 interfuerit. 



Reliquum est , ut dicanins, jure Juslineaneo testamentarium pignus 

 non multmn in usu fuisse, quippe quum non aniplius opus essct testa- 

 mento in legatoruin sccurilatem legatariis pignus conceilere , pignore 

 tacite concesso, quo iis sat superque cavebatur. 



IV. - 



DE PIGNORE, QUOD MAGISTRATUS AUCTORITATE CONSTITTJITUR. 



Font.: Dig. lih. XLII, tit. 5. Cod. lib. VIII. tit. 22 et 23. 

 Litt. : /. Eikel, disa. de primo etsecundo decreto. Helmotadii, 1662. 

 L. van de Graaf, diss. de pignore praetorio. Ultrajecti, 1704. 

 Zach. Ifetf, de iinmissione in causa judicati. Regismonti, 1706. 

 F. Alef, de pignore praetorio ex foute juris romani deducto. 



Hcidelbergae, 1739. 

 C. G. Kiistner , diss. de ritu pignorum capiendorum in repu- 



blica romana. Lipsice, 1743. 



C. C,. Kiistner, diss. de pignore in causa judicati capto. Lipsiae, 1744. 

 Sch.r~.eder, opuscula de natura et eflectibus pignoris pra;torii et 



judicialis. Marburgi, 1751. 



A. R. Zink, de obligatione magistrates ex consensu in hypo- 

 thecs constitutionem. Altorfii, 1800. 



Piguora, quiB civium voluntate constituuiitur , jam absolvimus; itaque 

 (i) Faber, Rational, ad Pandectaa ad L. 26 pr. dig. de pigu. act. 



23 



