( 182 ) 



uec tamen jus iis competit bona vendendi , nisi contra eos, qui frauda- 

 lionis causa latitant (1), et tune demum, si secundum decretum esset 

 datum annusque elapsus, quod tempus ut sese defenderent contuma- 

 cibus concessit Justinianus (2). Neque ferenda hie est vulgaris opinio, 

 quae dicit, duplicem requiri missionem : etenitn de hac re nil in legibus 

 extat; sed modo reperire licet, duplex inter venire decretum, quorum 

 priino pignuspractorium constituitur,secundo jus distrabendi conceditur(3). 



Missio in bona ventris nomine notissima est : vidua enini praegnans 

 in bona mariti defunct! ventris nomine mittitur, donee constiterit, an sit 

 paritura eum, cui praetor bonorum possessionem dabit, si modo, qui in 

 utero est , exberedalus non sit , et inter suos beredes futurus (4). 

 Quae ita immissa est, fructibus fruitur rei , in quam missa , eamque in 

 possessione pignoris tuetur praetor, donee postremum curator detur tarn 

 veutri quam boms, cujus prsecipuum est oflicium , ut viduae alimentis 

 prospiciat ex bonis , in quibus immissa fuerat, curetque ne bona detri- 

 menti quidquam ca plant (5). Caeterum, nil obstat, quominus etiam plures 

 simul mittantur (6). 



Missio damni infecti nomine locum habuit, si dominus aedificii rui- 

 nam minitantis cautionem , quam ideo praestare debebat , non daret : 

 ejusque ea fuit indoles, ut, edicto prospiciente de damno nondum facto, 

 conpossessio aedium ruinosarum addiceretur vicino, cui periculum immi- 

 neret, inque ea a praetore veluti in praetorio pignore servaretur (7). Quod 

 si nee tune cautio injuncta pracstaretur , actor impetrabat missionem ex 

 secundo decreto, quac effectum a priori longe diversum habuit: fecit 

 enim actorem dominum aedificii ruinosi (8). Et in hac sola praetorii 

 pignoris specie obtinuit duplex missio , tma super pignoris jure ; altera 

 super dominio ipso : in reliquis enim unica modo obtinuit ob unicum 

 jus pignoris obtineridutn, quamvis revera duplex decretum intervenerit, 

 unum super possessione, alterum super distractione (9). 



(i) L. 7. i. dig., lib. XLII. tit. 4. (2) L. 8. 3. cod., lib. VII. tit. 3g. 



(3) Boehmer, jus eccl. protest., lib. II. tit. i5. 2. 



(4) L. ;. 2. dig., lib. XXXVII. tit. 9. 



(5) L. i. 17 et 18. dig., lib. XXXVII. tit. 8. 



(6) L. i. 16. dig., lib. XXXVII. tit. 8. (7) L. 7. dig., lib. XXXIX. tit. 2. 

 (8) L. 16. 16 eod. (9) Erxleben, principia de jure pignorum , 93. 



