illam non parum fulcire videntur. Et miror, qui immorlalis LinntEns 

 anxius esse potuerit circa notas characteristicas, quibus hominera a \i- 

 cino simiarum genere distingueret, cum illius fabrica tot tamqiie diversos 

 characteres suppeditet, qui humanum genus cum Simla confundi non 

 sinant. 



His itaque perspectis, liquet animalis cujusvis locum in quacumque 

 naturali classilicatione numquam certo indicari posse , nisi fabrica ejus 

 penitus cognita fuerit. Hujusque cognitionis defectu , quaecumque etiani 

 tentaverint naturae scratatores , erronea non modo, sed etiam scientiae 

 progressui esse contraria. Uhde fit, ut hodie mammalibus annumeretur 

 tale genus (1), quod eis recte associaii non possit. Tali modo ssepe vana 

 systemata nostra evertit natura , quse condere conamur ipsa inconsulta : 

 cujus quidem thesauros et arcana captum humanum longe superare 

 usque fateri miseri mortales cogimur. 



Interea temporis dum perpendo, quantos fructus ex Anatomise com- 

 paratse studio perceperit zoologia , ejusque magnos progressus brevi tem'- 

 ]oris lapsu factos attente perlustro, summer ignorantiae vel malee fidei 

 me redargui jure meritoque posse sentio, si ilia Camperi nostri in hanc 

 scientiam nierita sicco pede transirem : qui in tanta ubertate naturae 

 scrutatorum sevo nostro florentium paucissimos pares habuit, preestan- 

 tiorem vero neminem , sicut opera ejus omni laude majora facile tes- 

 lantur. 



Classificatio animalium vertebris carentium notabiles quoque emenda- 

 tioues offert , quse receiitiorum observatis circa structuram illorum inter- 

 nam factis debentur. Nam animalia molliisca cum aliis in una classe 

 \ n mium a summo Linnseo disposita , jam , praeeunte Ctrviero , charac- 



(i) Scilicet ornithorynchus. Nam individua strulura auimalium ad hoc geuus pertinentium 

 rile indagata, vestigia raammaruni fere nulla hactenus invenerunt naturae scrntalores. Prseterea 

 singnUriii oris confonuatio, forma rostro Anatis satis siiniiis , ipsa mammis carere , credere 

 ultertns nos jubet, cum diificulter concipiatur, quomodo lac maternum sugere juniores valeant, 

 nisi siipiionatiir , hisce formam rostri prorsus diversam esse, quod ab omni verosiinilitudine re- 

 nriliiin videtur. Neque contra quorumdara auctortim seatentiam pulo, mammas alias Don 

 viill>iK>s, <luto tcmpore , slatim tantummodo cvolvi, ct lacte plenas intumescere. Id quidem 

 n-pn'gnal nuturtc, qua in chase mamnialium , cuin quoad fabricaiu , turn quoad evolulionem 

 et fmiutionvs horum organorum ubique sibi satis constuntem sese moustrat. 



