( ,5)' 



Faxitque, ut din adhtic et Patria) et Acaclemiac commodis salvi et inco- 

 lumes consulere queatis. 



Quibus vero verbis vos alloquar, Acadernise Professores, Collegae Cla- 

 i issiiui ? Vestram erga me benevolealiam saepius jam expertus sum. Et 

 idcirco Vos etiam atque etiani rogo, ut me in doceutiiim numerum re- 

 ceptum consilio vestro , quotiescumque ego iiidigeam , adjuvare baud 

 dedignemini , et mihi tandin faveatis , qnamdiu ego me Vestro favore 

 dignum prcebuero. Quod si feceritis, mi! In MI erit dubium, quin illud 

 necessitudinis vinculum, quo invicem constricti sumus, perpetuum sit, 

 numquamque riunpatur. Imprimis vero olficii mei duco, Tibi, Claris- 

 sime Rotterdame , gratias debitas agere pro multis et variis beneficiis , 

 quse in me a pueritia inde mea usque in lianc diem contulisti, Teque 

 enixe rogo, ut me inposterum quoque ex tuo lumine lumen quoddam 

 meum accendere sinas, mihique in rebus dubiis et diflicilioribus erudi- 

 tione Tua prsesto esse velis. 



Tandem Vos alloquor, optimi juvenes, qui tarn utilis tamque gravis 

 discipline discendse gratia ad bane Academiam vos contulistis. Numquam 

 vos deterreant, vestrum animum dejiciant numquam difficultates , quibus 

 artium bonarum studia premuntur. Arduus quidem labor est, at fructus 

 dulcissimi. Semper ego studiorum vestrorum ducem fidelissimum me 

 praebebo : semper me habebetis amicum et commilitonem una vobiscum 

 ad liiic'iu in hoc stadio nobis propositum strenue tendentem. In discipli- 

 nam Anatomes comparalse et Historiae Naturalis mecum acriter incum- 

 bite ! Monstremus eruditorum civitati , nos majoribus nostris dignos esse 

 posteros, et exteris nationibus scientiarum cultu atque amore cedere 

 nolle! Atque denique ita nos geramus, ut ex indefesso doctrinarum stu- 

 dio nostro cum in nosmetipsos, turn in aiios uberrimi fructus redundent, 

 et Academia uostra magnum Patriae omamentum et emolumentum ap- 

 pellari mereatur ! 



;fel 

 DIXI. 



