criterium esse positum, et specialia hsec hoc loco desiderari; ast sufficient, 

 ni qtiam maxime fallor, ad expositionem generalis hujus theorematis , 

 plantas omnes fossiles eo magis a plantis liodiernis recedere structure 

 sua , quo antiquiores sunt , eo magis autem accedere ad formam plan- 

 tarum in calidissimis regionibus vivenlium; et hanc formae variationem 

 indicare idem, quod et pluribus aliis phsenomenis physicis et geologicis 

 demonstratur , generale in globo nostro temperaturse decrernentum. 



Praeterquam quod temporis milii ad dicendum concessi angustiaa vetarent, 

 quo minus rem hanc magis enuclearem, ipsius scientise cum hotanicse 

 turn inprimis geologicae infantia nihil nisi generalia adferre nos sineret. 

 Desiderantur hue usque in Botanica, quales Zoologia habuit, Camperi, 

 Guvierii, qui ex unico minimo osse totius animalis structuram evolvere 

 docuere , anatomise comparatee exquisitioris inventa ad geologiam adpli- 

 cantes. Botanici hucusque in systemate artificiali perficiendo nimis oc- 

 cupati, ad imicam tantum partem plantse, florem attendere, caeteras ne- 

 glexere; radices, caules, folia non nisi obiter attigere, nexum saltern 

 horum necessarium cum ceeteris non demonstravere : est autem, proh 

 dolor! rarissimum quid, flores in venire fossiles; caules, trunci , folia, 

 frondes copiosissimi saepe occurrunt , vix autem possunt ad familias con- 

 slituendas inservire; ne ad genera quidem detegenda valent. Nolo loqui 

 de speciebus. 



Sperandum est, ut exoriatur quis, qui plantas examinet fossiles ad 

 eandem normam , ad quam viri summi Camperus uterque , Cuvierius , 

 aliique ossa fossilia ad examen vocavere (1). Novimus virorum horum 

 inventis, qualia animalia ante mutationes varias , quas Tellus passa fuit, 

 in variis regionibus, e quarum terris nunc effodiuntur, vixerint; ibi enim 

 vixere , sceleta integra efFodiuntur , ossa minime luidis simt acta , sed 



CO Paulo post quam orationem hanc inauguralem habui, ad me pervenit de plautis 

 fossilibus dissertatio conscripta a viro doctissimo Ad. Brogniard , palris per omnem Europam 

 eelcberrimi filio dignissirao. Promhtunt, quae vir juvenis egregius facia nova et conspectus 

 egregios in dissertatione ilia proposuit spem nostram non fore inanem. Nolui autem ad varios 

 hujus dissertationis conspectus novos modificare orationem hanc meam , neque ipsi accommodare 

 facia quae continet nova, minime quia ignorem , quauti momenti haec sint, sed quiacredam, 

 oratorem debere suam qualein habuit , non alienam in lucem edere orationem. 



