soils pliysiologicis notionibus discamus , corpori nostro organico , uti et 

 principium existentiae suae continet, sic etiam inevitabilis suss destruc- 

 tionis, in eo quod mortale habet, causam inhaerere. Sub diversis enim 

 vitae periodis aliam actionibus nostris impressam quasi directionem senti- 

 mus : ea periodo , qua omnia adolescentiae et juventutis lumine nitent , 

 vita extus vergit ; diun status maturus accedit intus existentia magis 

 jam concentratur , accedente senio propriis suis actionibus organismus 

 sensim sensimque et pedetentim destruitur, sic ut hide edoceamur, 

 veram medicinam non consistere, in inevitabili hoc illo fato ab honiine, 

 duni vitae suae metam senilem contigit , avertendo , sed in abarcendo 

 immensam hanc malorum seriem vitae ejus infestam, fragilemque ejus 

 existentiam , ante terminum a supremo rerum omnium creatore humanae 

 speciei praefixum , perpetuo minitantem , earn unice versari. 



Mors ipsa, quamvis pbysiologiam vitae scientiam dixerimus, ad illius 

 nihilominus attributa pertinet, in quantum ei soli competit certa mortis 

 signa indicare , eaque a fallacibus apparentis mortis indiciis distinguere , 

 sicque praecavere ne vivus tamquam funus ad tumulum deducatur, et 

 imis terrae penetralibus recondatur is , cui longiorem diem ipsa natura 

 praefixerat , cuique plures adhuc annos complere , primitus concessum fuerat. 



Omnes ergo artis medicse partes clarissima sua luce collustrat physio- 

 logia. Ea destitutae duce, mancea sunt et imperfectae, quum sola detegere 

 valeat , et aditus patefacere ad cognitionem mirandarum naturae virium , 

 partibus viventibus insitarum , sicque densam dispellere caliginem in qua , 

 et materies medica et tberapeia praecipue, tamdiu versatae fuerunt, dum 

 pro magna parte in vanis opinionum commentis et argutis hypothesibus 

 illarum doctrina consistebat. Quae cum ita sint, A. O. nullus est qui 

 possit ire inficias, quin vera theoria medica circa solam physiologiam 

 versetur, quin praecepta ejus reliquis medicinae partibus applicata, posi- 

 tives ponant inter caecum empirismum et rationalem artis medicse praxim 

 et seternos limites. Sic medicinae fundamenta omni aevo duratura ipsi 

 physiologise, aeternum duraturea, condere et superstruere datum erit; in 

 ipsa enim rerum natura cum fundata sit theoria physiologica , periculum 

 non facimus , ut ephemera duntaxat existentia gaudeat , et locum cedere 

 cogatur theoriae novae, alia subsequente vicibus suis subvertendae. 



