legitimas; in quo denique ad obedientiani legibus et magistratibus debi- 

 tam prsestandam, per diuturniorem parentibus submissionem quasi fin- 

 gimur atque informamur. 



1 Dispiciamus igitur, quaenam ea sit auctoritas, quae Jure Naturali 

 parentibus in liberos a se procreates competat. 



Vita caelebs officio hominis a iiatura insito repugnat, non stricto juri. 

 Simul ac autem quis, procreatione liberorum, ofiicio functus est, naturae 

 lex tamquam altera tutrix, pro liberis cum parentibus stipulatur,. atque 

 hisce obligationem imponit, ut, quos libero facto suo vita donavere, 

 ne eos injuste vita spolient, ut itaque eos sustentent, alant et edueent, 

 donee suam eis opem inutilem posthac futuram esse senserint. Atque 

 haec obligatio utrique conjugi communis est, nee altero detrectante, 

 ab altero pro parte adimpleri potest. Ratio igitur , quaa liberos inter 

 et parentes intercedit , hisce necessario tribuit potestatem paternam , 

 qua: cum obligatione sustentandi , ex qua oritur , interit , quaeque 

 non in vitam et necem , ut apud veteres Romanos , sed in solum in- 

 fantis commodum exerceri potest. Ex ejusdem obligationis natura etiam 

 deducitur, jus illud parentum aliis nee cedi nee donari posse, cum pa- 

 rentes ipsi obligationem contraxerint, nee jure liceat debitori soli, alte- 

 rum debitorem in sui locum delegare. Hisce argumentis videtur mihi 

 opinio celeberrimi Rousseau non tantum probabilis, verum et juri consen- 

 tariea, omnem scilicet, Jure Nature, relationem evanescere liberos inter 

 ac parentes, ex quo illi et ratione frui, et vitam ipsi ducere valeant. Ut 

 autem ad propositum nostrum redearnus , paucis verbis coneludirnus, 

 liberos qui ratione fruantur, qui tamen, ob defectum quemdam, paren- 

 tum ope mdigeant, atque idcirco auctoritati illorum sitbmittantur , ad 

 paciscendum inbabiles esse, nisi a parentibus auctoritatem impetrave- 

 rint (1). 



2 Ex dictis prono alveo fluit , liberos , defunctis parentibtts , ita sui 

 juris fieri , ut alienaa potestati non submittantur ; auctoritas enim paterna , 

 morte parentum extincta , in tutorem aut curatorem jure hasreditario 

 non potest transferri, turn quod jits ipsum sublatUm est, turn quia Jure 



(i) Rousseau, conlrat social, liv. i. 



