(20) 



trarium adstruitur. Neque quisquam auctoritatem mariti contractu con- 

 jugal! cum uxore interposito , tamquam fundamento, superstruat ; nam 

 libertatis suae alienatio , qua se uxor in perpetuum nihil sine mariti 

 auctoritate facturam esse spondet, penitus nulla est. Imo si se per ali- 

 quod tempus mariti imperio submissam iri promiserit, non tenetur pro- 

 misso stare , cum sit obligatio facieiidi , quee si rumpatur , in damnum 

 et interesse praestandum resolvitur, ut postea dicetur. Quibus argumentis 

 in unum coiitractis , satis approbatur , uxorem mariti potestati non esse 

 subjectam et conseqvienter de bonis in commune non collatis pro arbitrio 

 suo pacisci posse. 



Stet itaque pro firmo ac certo , Juris Naturae regulam esse hanc , ut 

 nemo rationis usu instructus alterius auctoritati submittatur , sed , pro 

 suo arbitrio libertate naturali plenissima frui , atque vitam instituere 

 possit; adeoque personae, quae consentiendi et paciscendi facultate juri- 

 dica non gaudent, minimum numerum referant, et exceptioriem a regula 

 constituant. 



20. Vidimus , quaenam personae , defectu et physicae et juridicae con- 

 sentiendi facultatis, pacisci nequeant. Sed probe notandum , incapacitatem 

 earum , modo excipias non nullos mente captos et furiosos , quorum 

 morbus insanabilis sit , non esse absolutam , sed referri ad tempus quo 

 pacta ineant : nihil igitur obstat, quominus infantes, furiosi, delirantes, 

 caeterique, pacta in infantia, furore, delirio, etc. inita, rata habeant, 

 quum recta ratione uti caeperint; sed tune ex capite ratihabitionis, quae 

 ipsa pactum continet, non ex pactis primariis obligatur. Namque id quod 

 iure nunquam extitit, reviviscere non potest; et pactum taciturn rati- 

 habitione inclusum non obligat ratihabentem , nisi ex quo die interpo- 

 situm est. Retroactio igitur ratihabitionis a Romanis atque liodiedum 

 etiam saltern contra ratihabentem admissa, Juri Naturali obversatur (1). 



O L-- 6o - ff - de El 'S- Jlir - 



