CAPUT SECUNDUM. 



Qucenam prasstaiio pacti objectum esse possit. 



Si M MAI; i \ : 



( ai.) Divisio hujus capitis. 



(32.) Qua; arbitrio nostro exemta sint, de us nos statuere non posse. Con- 

 sequentia; ejus principii. 



( 33.) i" De rebus qua; nee stint nee esse possunt. 



( a4. ) a De re quas jam interiit tempore quo promittitur. 



( 26. ) 5 De rei alienae promissione. 



( 26. ) Res alienee quandoque in promissionem valide deducuntur. 



( 37.) 4 De rerum usus aut detentionis promissioue. 



( 28. ) 5 Quomodo de rebus futuris contrahatur. 



( 29. ) Res determinate et certa esse debent ; parum refert quomodo deter- 

 minentur. 



( 3o. ) Hinc, 1 de promissione speciei aut generis, 2 de quantitate incerta 

 promissa. 



( 3i.) 5 Satis esse ut res per relationem ad aliud certa fiat. 



( 3a. ) Pacta de contrahendo a reliquis non difTerunt. 



( 33. ) Pacta de re a promissario jam possessa nulla sunt. 



( 3. ) Irrita est promissio juris quod a promissario non potest exerceri. 



( 35.) Promissio facti impossibilisnon obligat. Divisio factorumimpossibiliuni. 



( 36.) Debitor promissione facti sibi soli pbysice impossibilisnon adstringitur. 



(37.) Impossibilitate physica non semper prorsus tolluntur jura promissarii; 

 sed \iilcndum quis e contrabentibus illam noverit. 



( 38. ) De factis jure impossibilibus. 



( 3g et 4o. ) Factum alienum promitti nequit, sed hujusmodi pactuni quan- 

 doque aliam admittit intcrpretationem quam jure positive. 



(4i.) Promissio facti, sub conditione si tertius hoc illudve non fecerit , 

 non est confundcnda cum promissione facti alieni. 



( 4s.) Facta bonis moribus legibusque virtutis contraria promitti ncqueunt. 



(43.) Quoestio, num ei qui factum turpe exsecutus est, promissam mcr- 

 cedem postulare liceat : negalur. 



