( 24) 



eamdem rem per annum inseqnentem me locaturum eodem tempore 

 spoponderim. Interim debitor, qiii sciens rem ad alium pertinere, hanc 

 nihilominus promittit, ad creditorem fraudis ignarum indemnem praes- 

 tanduin tenetur ; imo promissarius , qui ex justis rationibus putat , rem 

 translatam esse promittentis , fit borne lidei possessor et bujus jura ac- 

 quirit (1). 



27. Ex regula, supra posita, consequitur 4 non modo res ipsas pacti 

 objection esse posse , sed quoque earum usum et possessionem ; veluti , 

 in locatione-conductione, in qua de usu rei potius, quam de ipsa re 

 contrahitur. Itidem, si quis sese obliget ad aliquid mihi pignori dandum, 

 rei possessio magis quam res ipsa in pactum deducitur (2). 



28. 5 Res, quae bic et nunc incertae sunt, sed quarum existentia 

 speratur, verbo, res futurae cum eo duntaxat eflectu contractions insunt, 

 ut liberetur promissor , si ex post-facto appareat eas non extitisse, nisi 

 slipulatum fuerit, ut si res promissa non existat, debitori incumbat so- 

 lutio damni et interesse. Tale pactum igitur necessario initur sub con- 

 ditione, si res futures extiterint. Sic valet pactum de praestandis fruc- 

 tibus , quos proximo anno ex agris meis percepturus sum ; sed , si ex 

 post-facto appareat, agrum nullos produxisse fructus, evanescet obligatio 

 mea, nisi in culpa sim. Etenim, per se patet , id quod in mea potestate 

 non sit , a me praestari non posse ; consequenter nee in alterum jus 

 transferre possum , a me statim rem futuram exigendi , sed tantum spem 

 fore ut, cum res promissa existet, boc jus ei postea competat. Qua- 

 propter , si tractu temporis probetur , spem illam irritam fuisse , nihil 

 quoque promisero; tuncque damnum, de quo forte con ven turn est, non 

 ex pacto principali , quo spem rei futurae percipiendae alienavi , sed ex 

 pacto accessorio, sen ex clausula paenali, debebitur (3). 



29. Quolibet pacto jus in promissarium transfertur, praestationem 

 promissam exigendi, (2et3.). Promittens autem praestare non po- 

 test , nee consequenter cogi , ut praestet id quod per rerum naturam non 



(1) Conf. art. 1699 Cod. civ. 



(2) Conf. art. 1127 Cod. ctv. Pr. Inst. de inutil. slip. 



(3) Art. u3o. L. i. ult. ff. de Cond. et Demonst. 



