( 35) 



( 63.) Error in persona , cujus intuitu polissimum coutraxi, conscnsum tollit. 



( 64.) Tails error pactum Don vitiat , si hoc tale sit, ut cum qualibet alia 

 persona initum fuisset. 



( 65. ) Consensus non tollitur , licet erretur in eis persons qualitulibus qua? 

 uec jure adesse prcusumuntur, nee cxpresse a coutrahentibus requisite sunt. 



( 66.) A pa'cto ob errorem nullo non usque impune recedit errans. 



(S 67.) Num errore impellente tollatur consensus. 



( 68.) In dubio, an error sufliciat ad rescindendam conventionem , error soli 

 crranti nocct. 



( 69. ) Erranti incumbit probatio erroris. 



( 70.) Pactum errore nullum ratihaberi potest vel expresse vel tacite. 



( 71.) 3 de dolo; quid sit et quotuplcx. 



( 72.) Dolus tune tautum conventionem irritam reddit, si causam dederit 

 contract ui. 



( 73.) Si dolus tantum incidens fuerit, subsistit pactum, sed resarciendum 

 est daiunum dolo datum. 



(S 7^0 Quomodo deceptus indemnis praestari debeat. 



( 76.) Dolus a tertio adhibitus, licet causam dans contractui, non semper 

 pactum vitiat. 



( S 76- ) Si ex pluribus contrahentibus unus tantum doli auctor vel particeps 

 fuerit, ille solus actione doli tenctur. 



(S 77-) Q u >d si oinnes in dolo versentur? 



( 78.) Dolus non praesumitur, sed a decepto probandus. 



($ 79') P >cta ex capite doli invalida ratihaberi possunt. 



( 80.) Pactum, ne dolus prastetur, Jure Naturae valet. 



( 81.) 4 De vi adhibita. Quotuplcx sit. 



( 82.) Vis mentem solam afliciens conventionem non tollit, modo fuerit 

 justa. Quando sit justa. 



( 83.) Si vis fuerit injusta, pactum corruit. 



( $ 8-i. ) Vis non tollit pactum , nisi a promissario illata sit. Aliud jure positivo. 



( 85.) Attamen auctor metus damnum resarcire tenetur. 



( 86.) Vis illata esse dcbet vel ipsi paciscenti, vel saltern iis, quos tanti fa- 

 cere , quanti se ipsum , praesumitur. 



( 87.) Non corruit pactum, si metus vanus fuerit; attamen non requiritur 

 metus mali majoris. Alind jure positivo. 



( 88. ) Periculo remoto nee praesente , pactum subsistere. 



(S 89.) Qui met urn allegat, probare tenetur, euin revera sibi incussum ftiisse. 



