( 38) 



que totus pendet a consensn in conditiones ab una parte offerendas, ab 

 altei'u accipiendas ; quanidiu igitur de omnibus non fuerit con veil turn , 

 pactnm quoque perfectum non est. 



52. Vel ^ ita voluntas declaratur, ut licet firmum sit aliquid pra?s- 

 tandi consilium, neimni tamen jus perfectum conferamus, earn rem tam- 

 quam debitain exigendi. Talis promissionis imperfectee aptissimum exem- 

 plum preebet is, qui mentem suara, librum de bac illave materia seri- 

 bendi , eumque edendi enunciat. Hue eliam referuntur promissiones 

 virorum potentum aut gratiosorum , qui serio quidem suam commenda- 

 lionem, promotionem, stiumve sufFragium spondent, quae tamen baud- 

 quaquam, velut jure aliquo, exigi volimt (1). 



53. Vel denique 3 ita significatur consensus , ut alteri jus confera- 

 nms rem promissam plene exposcendi; et ad Imnc finem voluntas satis 

 declarata erit , si nulla causa externa dubium moveat , quin voluntas 

 paciscentium declarata , vera sit et inlerna eorum voluntas ; namque 

 legibus juris , ut non semel jam annotatum , acliones tantum extern* 

 submittuntur , non ea quae intus adbuc in pectore latent. Quapropter 

 tune tantum imperfecte obligabitur promittens , quando ex modo , quo 

 promittitur , evidenter patet, eum jocari. Sic nemo sane obligatoria dicet 

 verba ista bonoraria , labris tantum non pectore prolata , quibus viri 

 ampli, iuani verborum compagine se ipsi suaque omnia alteri ofFerunt: 

 talia jocularia pro seriis accipere ridiculum foret. 



Ex legibus quoque Romanis et Belgicis ea sola dicta sive promissa 

 admittenda smit, quaecumque sic dicuntur ut praestentur, non ut jac- 

 tentur." (2). 



Quibus omnibus efficitur , ut ea sola voluntatis nostraj declaratione 

 promissio, jure sic dicta, contineatur, quae eo animo facta sit, ut alteri 

 exinde jus in prsestationem perfectum sit quaesitum. Claudicat itaque 

 deiinitio conventionis in L. 1. 2. ff. de pact, obvia : Conv entio est 

 duorum pluriumv e in idem placitum consensus" : Fieri enim potest, 

 nt duo pluresve in unum idemque consentiant , quin tamen obligatio- 

 nem quamdam perfectam suscipere in animo sit; v. g. duo mercatores, 



(1) Toullier, torn. G. n 8. 



(2) L. 19. 3. ff. de aedit. edict. Toullier, torn. 6. n" i3g. Achenwall. i65. 



