55. Saepe etiam contingit, ut contrahentes conventionem expressam 

 ineundo, tacite consentiant in conventionem accessor iam ex priori ne- 

 cessario profluentem: sic, qui mihi cubiculum in aebibus suis locat, 

 concessisse etiam censetur usum earum partium , quibus carere non pos- 

 sum, puta januae exterioris, viarum quae ad illud ducunt, saltern hac- 

 tenus , ut commode foras prodire et redire queam ; idque in axiomate 

 illo rationis naturalis fundatur , qui vult finem, vult media. Absurdum 

 foret mihi usum cubiculi concedi, denegari autem media ad hunc usum 

 necessaria. Simile, quid deciditur in L. ult. princ. ff. de serv- praed. urb. (1). 



56. Vidimus, consensum taciturn sufRcere ad obligationem perfectam 

 producendam : consensus autem taciti cum prdesumto vitanda est confu- 

 sio. Praesumtum consensum dare recte dicitur, qui neque verbis neque 

 factis consentit , utpote totius negotii ignarus ; attamen qui , si cogno- 

 visset negotium, consensurus fuisse pra2sumitur, vel ex solita plerorum- 

 que hominum cogitandi cernendique ratione, veluti ex regula, qui vult 

 finem vult media, vel ex eo quod negotium ei sit utile, nee quisquam 

 commodum suum negligere censendvis sit. Sed quum Jure Naturali omne 

 pactum voluntate partium nitatur , quse non nisi ex actibus externis 

 cognoscitur, consensus praesuintus non sufficit ad obligationem perfectam 

 producendam, siquidem is, qui consensisse praesumitur, semper prassum- 

 tionem illam contraria voluntate declarata destruere possit. Hinc intel- 

 ligitur, stricto Jure Naturali actionem ad expensas repetendas non dari 

 negotiorum gestori jure sic dicto, h. e. ei qui alterius negotia extraju- 

 diciaria, sibi non demandata, gratis gerit, animo alterum obligandi. 

 Neminem fugit, ab omnibus ferme Juris Naturae doctoribus contrariam 

 opinionem defend! ; sed principia aequitatis cum principiis stricti juris 

 permiscent: rerumenim quidem est, negotiorum gestorem de alterobene 

 meritum esse; sed beneficia nemini invito obtruduntur, neque ad gra- 

 tum animum alteri exhibendum perfecte obligamur. Quapropter si te 

 absente et ignorante ruinosas tuas sedes reficiendas curaverim, asquum 

 erit, tit post reditum tuum accepti beneficii memor sis, haudquaquam 

 vero in foro externo actionem habeo , ut mihi impensas erogatas restituas : 



(0 Conf. art. n35 Cod. civ. 



