( 56) 



cessarium sit, ut mercatores absentes promissum sibi factum nosse, res- 

 ponsum dare et promittenti transmittere possint. Fingamns me Kalendis 

 Mails mercatori cuidara Parisiis habitant! scribere, num velit bane illamve 

 rem , pretio definite , emere ; fac praeterea , sex dies necessaries esse , intra 

 quos ille epistolani accipiat, responsumque ad me initial; certo certius 

 promissum ante diem septimam mensis Maii revocare mibi non licebit , 

 nisi revocatio prius mercatori cognita fuerit , quam ipsa promissio ab eo 

 acceptata sit. Quod si ei longius tempus datum fuerit, intra hoc tern- 

 pus , promisso standum , nisi rursus promissario mentis mea3 mutationem 

 prius significem, quamvis promissionem acceptaverit. 



93. Tempore vero illo, quod vel per rei naturam necessarium, vel a 

 promittente prorogatum . est , elapso , nullaque allerius declaratione inse- 

 cuta, promissio extincta censenda est, nisi circumstantiae peculiares con- 

 trarium suadeanl; et quidem ita, ut is cui promissio facta fuit, illam 

 denuo acceptare nequeat , nisi consentiente promittente. Ratio in promtu 

 est. Ex promissione facta non nisi jus oritur earn debito tempore ac- 

 ceptandi, quum liber tas, quam minimum fieri possit, restringenda sit, 

 riec tarn supina extinctio ullum damnum inferat promissario , et tamen 

 utilis sit promitlenti, adeoque locus sit applicandae buic regute : quod 

 tibi non nocet et mibi prodest facile concedendum est." Quod si itaque 

 promissarius tempus illud elabi passus sit, extinguitur promissio ipso jure, 

 quin expressa revocatione opus sit. Interdum tamen, uti diximus, ex rei 

 adjunctis coUigitur , promissionem turn demum exstinctam censendam 

 esse, quum expresse fuerit revocata. V. g. qui nunciis publicis, ephe- 

 meridibus, similibusque modis prsemium quoddam promittit ei, qui rem 

 suam amissam reperiret atque restilueret, tenetur ad solvendum premium 

 ei qui rem revera restituit, donee promissionem iisdem viis et tempore 

 utili revocaverit. 



94- Si contra inter praesentes promissio in tervenerit , rursus videndum, 

 utrum pure et simpliciter facta fuerit , an potius promissario cerium deli- 

 berandi spatium datum. Posteriori casu promisisse recte dicitur debitor, 

 se intra hoc spatium non mutaturum sententianv, consequenter non nisi 

 spatio illo elapso locus est pcenitentiae ; quod si simpliciter quid ei pro- 

 miserim , qui prasens est , statim me poenilere licet , atque promissio 



