(64) 



108. Si existentia eventus natura impossibiiis , tamquam conditio sus- 

 pensiva, conventioni adjecta sit, conventio nulla est; veluti dum tibi 

 proniitto aliquid, si coelum digito attigeris, si volaveris: qui, enim de- 

 clarat, se tune tantum obligatum iri, si quid eveniat quod nunquam 

 evenire potest, idem evidenter declarat, sese nunquam obligationem sus- 

 cipere velle (1). 



109. Si existentia eventus natura impossibiiis, qua conditio resolutoria, 

 pacto adjecta sit, conditio revera non adest, et conventio pure inita cen- 

 senda est. Veluti dum dico : hunc tibi fundum dono , quern mihi reddas , 

 si maria omnia congelentur : perinde enim est ac si dixissem : do tibi hunc 

 fundum , quern mihi nunquam reddas : conventio igitur non conditionalis 

 sed pura est. 



110. Si non-existentia eventus natura impossibiiis, qua conditio reso- 

 lutoria, pacto addatur, conventio nullum eflectum producit. Ex. gr. 

 do tibi hunc equum quern mihi reddideris , si circulum quadratum non 

 descripseris. Aperte namque significo, confestim mihi restituendum esse 

 equum, seu quod eodem redit, equum mihi relinquendum esse, et nihil 

 actum esse. 



Principia hnjus et prascedentis . Jure'quoque Romano et Belgico 

 locum sortiri, ex ipsa conditionis resoluloriae definitione, vel a legibus, 

 vel ab interpretibus subministrata colligitur. 



Ex quibus quisque facile perspicit, perperam generation asserere Puf- 

 fendorfium , conditionibus natura impossibilibus nullas reddi promis- 

 siones (2). 



111. Neque majori difficultate premitur expositio efFectuum , quos pro- 

 ducunt conditiones jure impossibiles. Quod si enim facti cujusdam jure 

 probibiti omissio, tamquam conditio resolutoria, pacto adjiciatur, pactum 

 nullum est: irrita igitur est conventio, qua tibi do fundum, ita ut eum 

 mihi reddas, nisi Caium occidas, verberes, etc. Nam quum eo tantum 

 casu me obligare velim, quo te adstringas ad occidendum verberandumve 



(1) L. 7. cit. S. eod. L. i. n. ff. de obi. et act. L. 3i. ff. eod. L. 35. pr. ff. de 

 verb. obi. Art. 1172. Cod. civ. Toullier, torn. 6. n 48. 



(2) Vide Puffend. J. N. et G. lib. 3. cap. 7. 5. 



