(78) 



TITULUS TERTIUS. 

 De mterpretatione pactorum. 







SUMMAIUA : 



( i46. ) Interpretationis pactorum quis sit finis. 



( 147.) Necesse est regulas interpretandi stabiliri. 



( i48. ) Quumin verbisnulla ambiguitas , non debetadmitti voluntatisquaestio. 



( i4g. ) Verba dubia hanc postulant interpretationem, qua cum mente pa- 

 ciscentiuin verosimilius conveniant. 



( i5o. ) In interpretandis pactis omnes conventions particulae inter se con- 

 ferendse sunt. 



( i5i.) Si quae verba occurrant menti paciscentium manifeste contraria, pro 

 non scriptis habentur. 



( 162.) Error in transcribenda conventione, convention! non nocet. 



( i55.) In pactis interpretandis respiciendum est ad normam loquendi , 

 tempore contractus obtinentem. 



( i54. ) Oratio dubia eo sensu accipitur qui magis in naturam initi negotii 

 quadrat. 



C i55. ) Orationis interpretatio nihil absurdi secum ferre potest. 



( i56. ) Mores regionis, in qua pactum est, constituunt quoque regulam 

 interpretation is. 



( iS/.) Quoenam sit interpretatio promissionis rerum, quarum valor varius 

 pro varia earum qualitate. 



( i58. ) Oratio dubia interpretationem debitor! favorabilem admittit. 



( i5g.) In dubio non prasumitur promissarium creditum remittere voluisse. 



( 160.) Omnes tamen illae regulce nihil aliud sunt quam prssumptiones, et 

 in dubio tantum adhibendse. 



( 161.) Eaedem regulae hodie quoque in pactis interpretandis applicantur. 



