(86) 



( 167.) Quis sit effectus impediment! a promissario allati, quominus debitor 

 f'actum promissum exequatur. 



( 168. ) Quid si tertius non paciscens in causa fuerit, cur promissor factum 

 promissum non executes sit. 



( 169.) Effectus pacti de non faciendo. 



( 170.) Quid sit lucrum cessans.. 



( 171.) Qui in causa est cur lucrum cesset, damnum illatum resarcu*e debet. 



( 172.) Quid sit mora; quandonamincipiat Jure Naturae, quando jure positivo. 



( 170.) Qui in mora est, damnum mox datum reparare debet. 



( 17^.) Quid prsestare debeat promissor, quando promissarium indernnem 

 prastare tenetur. Res exemplis illustratur. 



163. Omnem bane materiam ita dividemus, ut primo agamus de obli- 

 gationibus quae ex pacto ipso oriuntur, delude de iis qua? ex facto quodam 

 a conventione non alieno ortum ducunt. 



1 De obligations dandi. Quum pacta valide inita servanda sint , is 

 qui rem quamdam se daturum promisit , earn tempore et loco deternu- 

 natis praestare debet creditor! , vel illi qui eum repraesentat. Ex quo se- 

 quitur, rem promissam, si certa sit et determinata, a debitore ad tempus 

 usque praestationis facienda? esse servandam ; nam qui praestitururu se 

 promisit , pollicitus quoque est se omnia media esse adliibiturum ut prae- 

 statio execution! mandaretur. Quod si igitur promissor rem diligenter non 

 servet , jus promissarii laedit, eumque indemnem prsestare debet (1). 



164- Quseritur autem ad qtiamnam diligentiam adhibendam adstrictus 

 sit promissor in re conservanda? Qusestio ilia apud Romanos ortum dedit 

 doctrinae, omnibus notae, de varia culparum in latam, levem et levissi- 

 mam distinctione , deque varia earum pro natura contractvis prasstatione. 

 Haecque principia ab Ulpiano, in lege 5. . 2. ff. commod. , stabilita , 

 apud plerasque cultiores gentes usu invaluere, multisque jurisconsultis 

 perdiu admiration! fuerunt. 



Verum, uti optime demonstravit sagacissimus Thomasius, obscura, in 

 visu practice inutins et Juri Naturae contraria est baec doctrina. Jure 



(i) Art. n36. Cod. civ. L. n. . 2. ff. de art. euit. Vend. 



