(96) 



luntatis enim nostrse interpres est et in negotiis peragendis ad nos ita 

 se habet uti ins trunien turn. Ob bane etiam ration em , unice inquirendum 

 an promissor jura sua alienandi, et proinde solvendi capax sit, nee ue; 

 adeo ut, si revera ad boc habilis sit, parum referat an mandatarius eodem 

 jure gaudeat; etc., vice versa, si debitor solvere non possit jure, non 

 magis per mandatarium solutionem peragere queat. Nemo enim plus juris 

 in alium transferre potest quam ipse habet (1). 



136. Clariss. Wolflius existimat debitoris obligationem Jure Naturali 

 exstingui solutione a quolibet tertio, nomine debitoris facta. Cujus tameii 

 opinioni minime accedimus , adeo ut, si ex. gr. tu, mandato destitutes, 

 mihi solvas, nomine Titii, quod bic mihi debet, non modo nihil a Titio 

 repetere possis , cum solutio consensu ejus tantum preesumto nitatur , 

 (vid. sup. 56.), sed etiam, solutione mihi a te jam facta, praastatio- 

 nem rei promissae summo jure a Titio adhuc exigam. Absurdum enim 

 puto in arbitrio cujuslibet tertii esse positum, effectibus pactorum inter 

 alios initorum, invito utroque paciscente , finem imponi; nee idcirco bis 

 idem consequar ; num , tertius pro debitore solvendo , validitatem solutio- 

 nis tamquam a conditione resolutoria , si creditum a Titio non exigam , 

 suspendit. Si promissum itaque a Titio exigam, res mihi data a tertio ei 

 restituenda est, nee consequenter bis idem obtinuisse videbor. Alioquin, 

 si tertius tacitam illam conditionem solutioni suae non apposuisset, donasse 

 censendus foret; in dubio autem donatio non prassumitur. 



Non mirum lamen si Jure Romano et patrio solutio nomine debitoris a 

 quolibet tertio facta, debitorem liberet; nam, ut ait orator Jaubert, La 

 legislation civile doit toujours tendre afavoriser V expansion des sen- 

 timens genereux (2). 



187. Perspicuum est, promissor em non liberari nisi solutio fiat pro- 

 missario , vel ejus mandatario , vel ei qui pacto designatus fuit , qui so- 

 lutionem acciperet, hicque adjectus solutionis causa a Juris Ctis vocari 

 solet. Qui enim alteri solvit quam cui se soluturum promisit, promisso 



CO Art. 1238. Cod. civ. L. 54. ff. de R. J. ult. inst. quib. alien, lie. etc. 



(2) Wolff. J. N. pars 5 a 716. Jaubert, rapport sur le chap. 4. du projet de loi re- 

 latif aux contrats , ad art. ia36. Cod. civ. L. z5. S. de solat. L. 40. 53. ff. eod. L. 

 3g. ff. de neg. gest. i 



