quidum. Solvi enim non potcst nisi id quod cognoscitur , cum solufio 

 tacitum paclum coiitiueat, et omnis pacti objectum certum csse dcbcat (1). 



2 Ut niiilua debila ad idem genus perlineant. Hinc, si Tilio mille 

 francos milii debenti, duos tritici modios promittam, compensation! locus 

 non est. Nam datio in solutum invito creditor! non obtruditur, nee ei 

 triticum eamdem utilitatem quam pecunia forte afferret; adeoque com- 

 pensationem diversi debiti opponendo, debitor alterius jura tederet. Hinc 

 etiam, si Titio equum indeterminalum milii debenti, eqimm meum pro- 

 miltam, compensatio non obtinet, nam equus meus fortasse non est 

 intermedia; qualitatis (2). 



3 Ut niiilua debita eodem tempore praslanda sint. Quapropter, si 

 Titio pure et simpliciter centum mibi debenti, centum ego promittam, 

 stub conditione , si navis ex Asia venerit, ante conditionem existentem 

 non possum opponere compensationem ; deliciunt enim , quod ai'unt , 

 termini habiles ad compensationem opponendam, quum utrimque non 

 sit debitum (3). 



204. Utrum Jure Romano novissimo compensatio locum habeat ipso 

 jure , an potius per judicem, tamquam exceptio, pronuncianda sit, 

 vexata quzestio est. Probabih'us esse videtur, quod obtineat ipso jure, 

 quam debeat a judice pronunciari (4). 



CAPUT SECUNDUM. 



Quomodo poluntate contrahentium tollantur obligationes pactitice. 



SUMMARIA : 



( 2o5.) Mutuus dissensus. Quid sit mutuus clissensus , cjusquc effectus. 

 ( 206.) An fieri possit ut mera unius contrahentis voluntatepactum dissolvatur. 

 ( 207.) De obligatione si voluero , cum voluero. 



(1) Art. 1691. Cod. civ. L. fin. i. Cod. civ. de cornpens. 



(2) Hcepfner. 117. 



(3) Art. 1291 Cod. civ. L. 7. ff. de compena. Toullier. Tom. 7. n e 363 et eq. 



(4) Huic s*ntentiae accedunt, Pothier. Ubi sup. part. 3. Ch. 4. 3. Vinn. partil. Jur. 

 Lib. a. Cap. 71. Voet. tit. ff. de compens. n 2. Aliique. 



