cerium tempus, vel ad certain circumsta-ntiam , licet in arbitrio debitoris 

 positam, restringatur, valet pactum periiide ac quodlibet aliud, sub con- 

 ditione resolutoria initura. Hue refertur in primis pactum legis com- 

 missoriae , qua alteruter contrahentium regressum sibi reservat, euni in 

 casum quo alter obligation! suse statuto tempore non satisfecerit; sic 

 solide promitto me quid datuinim si Bruxellas earn. Non immerito itaque 

 animadvertit Toullier, art. 1174- Codicis hodierni verba latius patere (1). 



209. Pactum remissorium sive liberatorium illud est, quo creditor 

 debitor! erga se contractam obligationem condonat, sive in toto , sive 

 pro parte. 



Quoniam in arbitrio positum est cujuslibet persona? , quae vel natura 

 vel jure non impeditur quominus voluntatem declaret, jura sibi compe- 

 tentia repudiare; quilibet etiam creditor paciscendi capax, jura ex pacto 

 quaesita remittere potest, et, quia obligatio citra jus eidem respondens 

 existere nequit, remissione facta tollitur obligatio debitoris. 



Jure Romano, obligationes ex contractions consensualibus ortae nudo 

 pacto remissorio dissolvuntur , obligationes vero ex contractibus realibus 

 vel ex verborum stipulationibus enata non nisi per contrariam verborum 

 stipulationem tolluntur, sive per acceptationem simplicem vel aquilianam; 

 Romani volebant ut eodem modo quidque dissolveretur , quo colligatum 

 esset. Sed legibus naturalibus atque Belgicis , quae varia ilia stipulationurn 

 contractuumque genera ignorant , omnis obligatio sola remissione tollitur (2). 



210. Barbeyracius existimat creditorem omne jus amittere a momento 

 quo remissio facta sit, etiamsi nondum acceptata fuerit. Attamen extra 

 omne dubium positum est jus creditoris non nisi acceptata remissione ex- 

 tingui , eamque perinde ac pollicitationem revocari posse, donee a de- 

 bitore acceptata sit, vel saltern cognita ; nam ante hoc tempus illi cui 

 remittitur, nullum jus acquisitum est; adeoque revocando remissionem 

 non injuste agit creditor. Applicanda hie sunt principia de pollicitatione 

 supra exposita (3). 



(1) Toullier. Tom. 6. n 4g5. 



(2) L. 35. S. de Reg. Jur. Tit. ff. de aceept. I et 4. lust. quib. mod. toll. obi. 

 Toullier. Tom. 7. u" 3ao. 



(3) Toullier. Tom. 7. n 3ai et 322. Barbeyr. ad Puff.'de J. N. et G. lib. 5. cap. 1 1. 7. 



