( '08) 



2,16. Novatio, sensu strictiori accepta, adest quoties manente eodem 

 debitore atque creditore, pristinee obligation! nova substituitur. Novatio 

 igitur duas continet conventiones , alteram , qua tollitur prior obligatio 

 ejusque accessiones, alteram, qua nova suscipitur obligatio. Sustinet 

 PufFeudorffius novationem a jure tantum civili positive inventam esse , 

 quod tamen nrinime verum videtur; quid enim prohibet, quominus ii 

 quoque qui in libertate naturali vivunt , formas conventionum variant (1)? 



217. Novatio stricte dicta variis modis contingit, et 1 quidem si mu- 

 tetur obligationis fundaraentum , seu debendi causa. Ex. Gr. debes mihi 

 ducentos ex emto-vendito ; convenit inter nos tit ea ex mutuo debeas, 

 ego maneo creditor, tu debitor, at causa debendi saltern, mutatur. 



2 Si modus vel tempus debendi mutetur, utputa, si quod sub con- 

 ditione debebatur, jam pure promittatur; vel vicissim; vel si quod Pa- 

 risiis solvendum erat, Londini solvendum sit; item, si quod determinate 

 debitum erat, jam in alternativam obligationem translatum fuerit. 



3 Si ipsuxn praestationis objectum immutetur, puta, si loco domus 

 emtae conveniat inter partes ut tradatur fundus, eodem pretio, iisdem- 

 que conditionibus. 



218. Quandoquidem novatione juribus ex pristina conventione enatis 

 renuntiatur, in dubio novatio nunquam praesumitur. Quapropter, si 

 obligalionem antea contractam magis firmandi causa , fidejussiones vel 

 poena ei adjiciantur, nulla novatio adest; sed requiritur tit evidens sit, 

 contrahentes 9 priori obligatione recedere et illam in novam transferre 

 voluisse, veluti si posterior conventio cum priori simul constare non 

 possit. Nullatenus autem necesse est tit contrahentes verbis expressis , 

 quemadmodum Jure Romano novissimo requirebatur, declaraverint sese 

 novationem in ire velle; suflicit, ut de voluntate eorum constet, niliilque 

 interest, undenam haec certitudo procedat (2). 



219. lis solis qui de bonis suis liber e statuendi facultatem habent , seu 

 illis qui et natura et jure consentire possunt, novationem inire licet; 



(1) 3. Inst. quib. mod. toll, oblig. Puflend. J. N. et G. lib. 5. cap. 11. i5 et ibi Htr- 

 tius. L. 4. Cod. de fidej. Art. 1234. Cod. civ. -- 



(2) 3. Inst. quib. mod. toll. obi. L. ult. Cod. de novat. Art. 1273^ Cod. civ. Wolff. 

 J. N. part. V. 83 7 . 



