( no) 



Delegatario tune etiam adversus delegantem patet recursus, si hie 

 promiserit , se soluturum casu quo delegatus tempore solutionis non fuerit 

 solveudo.^Sed cum id ante constare non possit, quam facultates atque 

 bona delegati fuerint inquisita atque discussa, delegatario, non propter 

 ipsum solutionis defectum, adversus delegantem recurrere licet, quum 

 ex eo quod quid non fiat, non sequatur id fieri non posse. Du defaut 

 de faire a 1'impossibilite la consequence n'est pas juste (1)." 



224. Jure Romano, quo delegatio perfici non poterat, nisi stipulatione 

 inita esset, atque quum omnis stipulatio solenni verborum interrogatione 

 atque responsione contineretur , necessario fiebat, ut soli prsesentes inter 

 se delegare possent; imo et ne a mutis quidem aut surdis fieri poterat 

 delegatio. Jure autem Naturae, quo nihil interest, utrum consensus pa- 

 ciscentium verbis exprimatur an factis, aliisve signis, modo de eo con- 

 stet, non mirum est, delegationem tarn inter absentes quam inter praa- 

 sentes, tarn a muto aut surdo quam ab alio quovis posse fieri. Imo eflfectus 

 delegationis iidem sunt, sive eodem sive diverso tempore paciscentes con- 

 sensum ediderint. Qua? principia sane Juri patrio consonant. 



225. Noli coiifundere delegationem cum assignatione , sive eo pacto, 

 qu*> creditor! meo mando ut ab hoc illove debitore meo creditum suum 

 postulet, atque debitor! meo, ut creditor! meo solvat: tale enim pactum 

 nullam novalionem sed mandatum continet, neque me ab obligatione 

 liberal, nisi assignatus sive debitor meus in assignationem consenserit (2). 



226. Novationem etiam constituit expromissio , sive pactum quo creditor 

 et tertius quidam conveniunt, ut hie debitoris pristini obligationem in 

 se suscipiatj hoc nomine insignitur, quia quasi extra prius pactum fit 

 nova promissio. 



Hcepfner et Wolff, asserunt Jure Naturae debitorem veterem expro- 

 missione liberari, etiamsi in illam non consenserit. Ex pra3cedentibus 

 tamen manifesto contrarium sequitur. In prim is enim pactum inter cre- 

 ditorem et tertium initum pristine debitor! non consentient! prodesse 

 nequit ; nam hie posteriori pacto non intervenit ; praeterea pactio inter 



(1) L. 26. . 2. ff. mandat. L. 45. 7. ff. eod. Arl. 1276. Cod. civ. 



(2) Art. 1277. Cod. civ. L. ult. Cod. de novat. 



