( '20 ) 



ficuller comparetur, nisi per signum quocldarn constans atque immutabile 

 exprimatur, et cum omnium rerum pretium pro majori earura copia 

 minuatur, et pro minori quantitate augeatur, necessitas homines impulit 

 ad excogitandam mcnsuram quamdam communem et constantem , qua 

 omnium rerum valor relativus exprimeretur , et permutationum diflicul- 

 tatibus subveniretur. Talis materia eslpecunia,, quee in statu civili forma 

 publica percussa moneta dicitur. Pecunia ergo est rerum , jurium , ope- 

 rarum omnium mensura constans ac perpetua , et sequivalens universale; 

 sive, ut Adam Smith ai't: y> Ea materia cujus alienatione industria et 

 excitatur et sestimatur, cujus ope negotia homines inter se et populi 

 agunt , commercioque junguntur." 



248. Principia, pactis onerosis omnibus propria, ad sequentia fere re- 

 duci possunt : 



1 Quum utrique paciscenti jus acquiratur et obligatio incumbat, se- 

 quitur pactum onerosuin perfectum non esse nisi promissioni unius ac- 

 cedat repromissio alterius. Repromittere nempe dicitur, si sibi promittenti 

 alteri, vicissim ex sua parte aliquid promittat. 



249. 2 Neuter allerum cogere potest, ut prsestationem adimpleat , 

 nisi ipse prior id quod debebat praestiterit. Obligatio enim unius obliga- 

 tione alterius strictior non est, quum pacta onerosa sequalitate, si non 

 vera, attamen pro tali a partibus habita, nitantur; et ideo, si simpli- 

 citer dictum fuerit, vendo tibi hiinc fundum bis mille sohdis, tuque re- 

 promiseris, neuter priori talem obligationem implendi in se suscepit; sed 

 potius uterque promisit se prassliturum , si alter praestiterit. Praestatio 

 itaque unius a praestatione alterius tamquam a conditione suspensiva, 

 pendet; nihil tamen impedit, quominus vel tacita vel expressa stipu- 

 latione, alteruter ad prius obligationem suam implendam cogatur. V. G. 

 si dicam : Dabo centum, ut fratrem meum hac hieme alas, me obstringo 

 ad praestandum promissum, antequam tu promissionem tuam impleveris. 



250. Propterea quod alteruter obligationem suam executus non fuerit, 

 alteri jus non competit ab obligatione sua recedendi, neque id quod jam 

 dedit, repetendi : adeoque obligatio unius, prffistatione abalteronon facta, 

 non tamquam condilione resolutoria extinguitur. Pactum enim mutuo 

 consensu initum non nisi novo pacto tolli posse diximus. Neuter itaque 



