( iG) 



tantillo materiae alicujus albse (1), at sacchari nihil. Sponte jam fit 

 quaestio , undenam et quomodo illud acidum et spiritus fiant. Avidum 

 est oxygenii fermentum. Fit igitur verisimile , cum versetur medfts in 

 rebus oxygenii plenis , hoc arripere oxygenium. Jam quaeri potest , utrum 

 hoc aquae dematur,an saccharo. Seguirius (2) putat , aquam solvi, ejusque 

 oxygenium ab hydrogenio avelli; atque ex oxygenio cum carbonic fer- 

 inenti fieri acidum carbonicum, ex hydrogenio cum saccharo spiritum 

 vini. Sed haec coiijectura parum fundamenti habet. Nam primum in sac- 

 charo longe plus oxygenii inest , quam in spiritu vini ; deinde longe 

 plus acidi carbonici fit, quam ex fermento fieri potest. Probabilior adeo 

 altera est. Et sacchari , amissa ah'qua sui oxygenii parte , tota natura 

 perditur, solvitur, quae erat, carbonii, oxygenii, hydrogenii copula: hsec 

 autem principia , qua praedita sunt copulandi facihtate et vi , continuo 

 rursus conjunguntur ; oxygenium partitn cum carbonio , partim cum 

 hoc et hydrogenio. Porro subducto calculo quantum spiritus et acidi 

 carbonici ex saccharo fiat, in epistola ad Clemen tiitm monstravit Gay Lu- 

 sacius. Nimirum si ponitur sacchariun factum esse ex 40 partibus car- 

 bonii, 60 aquae, idem reductis ad volumina ponderibus, factum erit ex 



3 voluminibus vaporis carbonii. 



3 voluminibus hydrogenii. 



3.7 voluminibus oxygenii * 

 Spiritus vini autem factus est ex 



1 volumine hydrogenii percarbonati 



1 volumine vaporis aquae : sed 

 volum. hydrog. percarb. aequat 2 volum. vaporis carbonii 



2 volum. hydrogen. 



volum. vaporis aquae aequat 1 volum. hydrogen. 



7 volum. oxygen. 



Ut jam saccharum spiritus vini fiat , debet amittere vaporis carbonii et 

 vaporis oxygenii, utriusque volumen unum, ex quibus duobus unum 



(1) Thenardus putat hanc materiem non fieri fermentatione ; vid. 1. 1. p. 476. 



(2) Vid. Annal. de Chim. Tom. XLVI. p. 5ig. Couf. Lavois. 1. 1. Tom. I. pag. i45. 



