(5o) 



CAPUT III. 



DE USU AERIS CARBONICriN FERMENTATIONE VINOSA. 



Acidum carbonicum, cum e ferventibus succis in auras diffunderetur, 

 visum est chemicis ut inutile et noxium a vino segregari : et habitum 

 quidem est tamquam aliquis fervoris effectus, minime simul ut ejusdem 

 incitamentum et adjumentum. Quale cum nobis constitit esse, quae id 

 probent experimenta, enarrabimus deinde rei caussam investigaturi. 



EXPERIMENTUM I. 



Boerhaavius cum docuisset , flores cerevisiae vinive multum incitare fer- 

 vorem, mox addit modo recentes sint, nedum collapsi." Quibus vult, 

 ne acre carbonico flores destituti sint. Nimirum aer minime diu in floribus 

 contineri potest, sed facile pellitur et diffunditur: quo facto subsident 

 flores et concreti fiunt (1). 



' EXPERIMENTUM II. 



Quando liquores, scribit Boerhaavius , fermentabiles adeo sunt diluti, 

 ut aerem spiritusque. fermentationis auctores atque sustentatores , ni- 

 mis facile eructent, dimittant de se, adeoque non diu satis retineant, 

 3> donee mutaverint fermentabilis naturam, et indolem fermentati, turn 

 tenacitas albuminis admisti reddit liquidum satis spissum, ut queat 

 motores spiritus tamdiu inviscare (2)." Ilium autem aera intelligit car- 



(i) L. 1. T. II. p. 172. (2) L. 1. T. l. p. 173. 



