PARS PRIMA. 



DE DEJNTIBUS HOMINIS EORUMQUE STRUCTURA. 



structura hominis offerat typum ad quern reliquorum mamma- 

 lium fabrica sit referenda , et quocum diligenter debent comparan , 

 necesse fuit lit in commentatione nostra a dentium humanorum des- 

 criptione initium faceremus ; quibus accurate expositis, differentiae et 

 convenientiae quas hsec ossicula in reliquis mammalibus , comparatione 

 facta exhibeat, melius et facilius sub seiisus cadant. 



In homine dentes maxillis infiguntur suntque, uli jam paucis verbis 

 diximus, ossa caeteris duriora ac leviora ad cibum frangendum vocem- 

 que formandam potissimum inservientia. Pro dentium receptione, fossa 1 

 satis profundae, maxillis insculptaa sunt, alveoli dictae, quibus illi per 

 gomphosim implantantur in iisque ulterius per adjacentes gingivas tir- 

 mantur atque stabiliuutur. 



Plominem adultum triginta duos habere dentes unicuique notum , 

 sexdecim in utraque maxilla. Attamen numerus omnibus non idem re- 

 peritur. Raro in adultis infra yiginti octo subsistit, rarius ultra triginta 

 et duos ascendit. Aliquot individui et praecipue mulieres (1) nunquam 

 habent dentes illos qui denlium sapientiss nomine insigniuntur ; alii 

 quinque caninos, vel unnm et viginti dentes molares habent 5 sed nar- 



(i) Dictionnaire des sciences me'dicales (art. par Cuvier), torn. VIII. pag. 3og. 



