est exsculpta, ea ratione ut superiorum tubercula in inferiorum scrobes 

 exacte sese immittant. 



Dens caninus plerisque utrimque unicus in utraque maxilla , et , 

 si quibusdam duo sunt in alterutro maxillae latere , nonne illud vel 

 errore observantis vel propter aliquam cum dente canino similitudinem 

 locum baberet? 



Dentes molares numero sunt plerumque viginti; quinque paria utra- 

 que maxilla excipit. Nonnumquam in una plures quani in altera; nam 

 aliquando dens sapientiae in uno tantum latere erumpit, atque ita nu- 

 merus utriusque lateris in eadem maxilla impar efficitur (1). 



Incisores maxillae superioris mvilto robustiores , crassiores , latiores 

 inferioribus respondentibus reperiuntur , magis proeminent. Superioris 

 maxillag canini inferioribus robustiores , omniumque dentium longissimi 

 sunt. 



Quoad molares superiores, hi inferioribus parum robustiores idem vo- 

 lumen offerunt. Subinde tamen minores observantur. 



Molares minores, inciSores iriferiores et etiam canini (2) unica radice 

 maxillae implantantur ; majores autem radicem saltern duplicem , quando- 

 que triplicem habent. Superiores minimum triplicein , nonnumquam qua- 

 druplicem-, ita ut hi denies cum maxilla sua semper firmius conjunct i 

 sint. Hoc forsitan locum habet, quia maxilla inferior sola mobilis, supe- 

 riorem mallei ad instar manducationis tempore protundit. 



Ulriusque maxillae dentes sexdecim seriem continuam formant; quod 

 quidem, paucissimis exceptis mammiferis, in homine solo observatur , 

 (fuia , jnxta Cuvierum , dentes canini reliquis dentibus rion magis proe- 

 minent. Notandum dentes humanos in utraque maxilla verticaliter sites 

 esse, unde fit ut incisores superiores medii, inferioribusj latiores, ore 

 clauso, faciem eorum anteriorem tegant. 



Extra gingivas in pluribus mammalibus citius erurnpunt, licet jVarro 

 et Tenonius diversum esse proiiteantur in equis, quia citius sohdiore 

 cibo vescuntur. 



(1) Substautia vitrea in aiiticam et posticam par tern magis, qiuim in latera plerumque clesceiulit. 



(2) Dictionnaire des sciences medicules, vol. VHI. pag. 5iy. 



