Pontedera (1). Raro tamen adhibila est haec ratio; multo frequentior est 

 autem sequens , quae nonnisi insertionis species , seu gemmarum in ar- 

 bore satio est, inoculatioque nominatur, et quae fit dum inserti gemma 

 cum corticis parte separata fissurae inter ejusdem seu alterius arboris 

 corticem et librum commiltitur et firmatur, donee cum planta coaluerit 

 et crescat. Methodo inoculatiouis explicata , caeteras gemma? proprie 

 dictee proprietates examinemus. Gemmae arborum (Embryonis fixi Dupetit 

 Tliouars et Turpin) primi herbse annuae seu libri proventus sunt et in 

 produclione insertionum medullarium oriuntur. 



Naturalis insertionis loci seu eorum conceptacula a Turpin (2) nodi 

 vltales nominautur : illorum ortus et situs ex nodorum vitalium ortu et 

 situ determinaiitur ; generatim ad parlem terminalem ramorum seu ad 

 axillas foliorum in arboribus illas reperimus. Ex illarum prajsentia vel 

 absentia arbores arbusculas et herbas olim , sed immerito , distinctas 

 fuisse notandum est. Gemmae duabus constant partibus , una centrali 

 folia juniora et ramvim contiriente, altera exteriore appendiculari squa- 

 mis constante ; quarum associationem Perulam nominant Mirbel et Link ; 

 et qua planta adliuc tenera contra biemis brumas et frigora defenditur. 

 Foliorum dispositio in gemma eorumque complicatio primum a Linnaso 

 nomine Foliationis (3) descripta est. Folia ilia tenera spes vegetationis 

 futuras, squamis, ut jam diximus, involvuntur, quarum durities a cen- 

 tro ad periphaeriam augetur ; interiores succulentae , saepius villosae , 

 tonienloque instructs , succis resinosis etiam induuntur humiditatem 

 arcentibus. Haec praecipue in Europae septeiitrionalis arboribus conspi- 

 ciuntur ; quare Linnaeus Loflingiusque naturae liarmoniaru sentientes 

 gemmarum squamas a natura ut planta tenera servetur, constitutas esse, 

 pronuntiaverunt ; bisce enim arbores tropicac carent ; observatio et phy- 

 siologia autem alium ortum agnoscunt (4). Oriuntur e foliis consulto 

 aborlentibus , e basibus petiolorum et quae vegetatione , approximante 

 hieme , diminuta explicare sese non potuerunt : in Tropicis itaque re- 

 gionibus ulii nunquam fere vegetatio cessat, squamae illae existere non 



1) Compend. Tabular. Bo tan., p. IX. Gessner. Dissert., pars II. Thes. IV. 



2) Iconographie, p. 4o. (3) Phil. Bot. io3. VI. plan. X 

 4) Mirbel, elem., torn. I. p. i4i. 



